- 1 year ago
Category
📺
TVTranscript
00:00:00ち・ち・ち・ち・ち・ち・ち・ち・ち・ち・
00:00:01ち・ち・ち・ち・ち
00:00:12อะไรคือ จะทำร้อยรงเรียน
00:00:16ข้าต้องไปกวาญสอ 내ตัวเองส
00:00:17ักครั้งหนึ่ง
00:00:18ถ้าเกอร์ได้ขึ้นไม่แจ้ละ
00:00:19เพี่ย่ะ
00:00:21เรื่องนี้เกี่ยวพันธิ์เป็นชี
00:00:22วิตคนหลายสายนะ
00:00:25ก็จะประสงวันนี้ ค่าจะทุนองท
00:00:28ายให้รู้เอง
00:00:30ข้าว่า องทายคงไม่อยู่ในนั้นห
00:00:32รอกมั้ง
00:00:39องทายไม่ได้ไปบ่อน้ำแรก แล้วเข
00:00:43าจะไปไหนได้
00:00:45ป่านนี้คงอยู่ระว่างทางไปกวานซ
00:00:47อ
00:00:48เขาไปกวานซอทำอะไร
00:00:50จะไปปกป้องโทษกระบท ที่ส่งเส
00:00:53ริมให้พวกเขาไปก้าขาแข็ง
00:01:02ไม่หลักฐานอะไร มากล่าหาองชายค
00:01:05ิดกระบทอีก
00:01:06พ่อตาขององชาย แต่เทาหุงพงห
00:01:09ันได้ข่าวมา
00:01:10แล้วตอนนี้หุงพงหันอยู่ที่ไ
00:01:17หน
00:01:17อยู่ที่กวานซอ
00:01:20กะว่ากอนที่ฟาพาและคนอื่นจะร
00:01:22ู้เรื่อง
00:01:23ไปกวานล่างกระบทที่องชายส่งเส
00:01:24ริมขึ้นมาให้หมดสะ
00:01:35มะเขาจะปวกกระบท ทำไมจันวันนี้
00:01:37อยากเงียบอยู่อีก
00:01:38เรากำลังเร่งมืออยู่ ถ้าหาต
00:01:40ุดคนทั้งมาทั้งคืนแล้ว
00:01:43ทรงถ้าหาไปรอมที่
00:01:44ซอสันพง แค่จุดเดียวกับพ
00:01:46อ
00:01:46เพราะมีข้าวแจ้งว่า มีคน
00:01:48ต่อสังสัยไปรวมอยู่ที่นั่น
00:01:50ได้ครับแต่เท้า
00:01:57มีน้องสือไม่ยอมอ่านนั่งเล
00:02:01ิกหลักอะไร
00:02:03คือ...จะเป็นอะไรหรือเปล่าครับ
00:02:07ใครเป็นอะไร
00:02:09ก็ถานมาตรวจคนใกล้จะถึงซอ
00:02:11สันโพงแล้ว
00:02:12ถ้าถูงมองว่าเป็นกระบบทแล
00:02:14้วก็...
00:02:15โอ้ย...
00:02:16อย่าบอกมากเลยนะ
00:02:17โฟ้ยคิดมากไปได้อ่ะ
00:02:19ค่าเรียน Maoriจะเป็นอร้อยไปแล้ว
00:02:21แต่เมื่อเรา as just another
00:02:23เรา...เราเรียนไม่เหมือนทั่วไปนะ
00:02:26ถ้ามีป منถ์จริงอ่ะ
00:02:27อย่างนั้นองชายเขาช่วยเราได้อ่ะ
00:02:30จริงเป็นครับอาจารย์
00:02:32ไม่ต้องฟูดมาก
00:02:33และก็ไม่ต้องคิดเยอะด้วย
00:02:35ไม่ฝาวที่อยู่เรียนก่อนเรียน
00:02:37ไป
00:02:38お traz ...
00:02:40อืม อืม อืม อืม อืม อืม อื
00:02:50ม อืม อืม อืม
00:02:50เพื่อควรไม่ประมาณ เราจะส่งขาว
00:02:52ให้พักพวกรู้ก่อนดีไหม
00:02:55อืม
00:02:58สิ
00:03:08ในเรื่องอะไร
00:03:09ก็ขอให้ประมาณ ให้ทุกคนIB เพร้
00:03:12อมแล้วไว้ก่อน
00:03:30โอ้งชาย เดินทางไปรงเรียนที่
00:03:34กวานซอจริง เป็นตัวตั้งตั
00:03:37วดี ไม่ว่าใครร่ว่าสามันช
00:03:40น
00:03:41หรือแม้แต่ ขาญญาตกระบทก
00:03:43็ให้รวมเข้าด้วยกัน ส่งเสร
00:03:46ิมให้ผู้เขาปีกล่าขาแข็ง
00:03:47ล่ะ
00:03:48ขออนุเรียนนั้น ไม่ได้สร้างเพ
00:03:51ื่อคิดกระบทตัวฟากาศาบาด
00:03:52หรือ
00:03:54ถ้าไม่ใช่อยังงั้น แล้วคนพวกน
00:03:56ี้มารวมกัน มีจะประสงETHอะไร
00:04:00ก็เพื่อปรูกฟังให้คนมีความ
00:04:02รู้ไหมคะ
00:04:03ปรูกฟังให้กระบทมีความรู้
00:04:05นี่ยобр а ทำเพื่ออะไร
00:04:09ปราบาดทำให้ถึงสงมิด เบือน
00:04:11ความคิดหุปบากเดี๋ยวนี่
00:04:15muerte
00:04:15อองชายรูปรวมพวกที่มีประวั
00:04:18ติไม่ดี
00:04:19ทำิ่งเป็นภ荏ต่อบ้านเมือง
00:04:21ทำไมจะไปสนับสุดทั้งเขาอีกห
00:04:23ả
00:04:25저่นท่��การแก้แครนค้าใช่ไ
00:04:26หม
00:04:27คิดว่าจะกุมชะตาองชายเอาไ
00:04:29ว้
00:04:30แก้แครนให้คุณของพวกท่านที่
00:04:32สมัยก่อน
00:04:33ถูกฏาประหานใช่หรือเปล่า
00:04:35ไม่เป็นความจริงพ่ lil ak
00:04:36ประหารจน searching
00:04:40หา Become real
00:04:41ขอบคุณ ขอบคุณ
00:05:00ขอบคุณ ขอบคุณ
00:05:09พวกันสอคไหรือเป็นความผิ
00:05:10ดของค่า
00:05:11กับประหาเลขชางรับแค่สองคน
00:05:16แต่ว่ะได้เท้า
00:05:17อย่าไม่เข้าใจเหรอว่านิดเป็
00:05:19นเรื่องใหญ่แค่ไหน
00:05:21ก็โชครัพย์ทุกคนจะพากันต
00:05:23ายหมด
00:05:24ฉะนั้นไม่ไม่ว่ายังไงต้มace
00:05:26คนของเราอยู่รอดบ้างแล้วนะ
00:05:29iciency ช่วยบูทางให้องชายต่อได้อี
00:05:31กเข้าใจเหมือน
00:05:43อ้าว นี่เดี๋ยว
00:05:57ไปเถอะ
00:05:59ในสิสุทธุทยาหูก็ติดฟ
00:06:01ุก
00:06:02ทีนี้ก็เหลือ แต่จำองชาติล
00:06:04ำมารับโทรเท่านั้นใช่ไหม
00:06:07สิ่งที่เร่งดวน คือส่งจะห
00:06:09าไปกวานซอเดี๋ยวนี้
00:06:10จับองค์ชายและกวาดลางพวกกั
00:06:12บบทให้หมดมันถึงจะสิ้นเรื่
00:06:13อง
00:06:14อ๋อ ถ้าอย่างนั้นก็ไปทูนสอ
00:06:16บาดให้รู้ก่อนไหม
00:06:18รับสังว่า ให้เรารอดูสถานก
00:06:20ารก่อนอย่าเพิ่งวู้วาม
00:06:21เฮ้ย ทำแบบนี้ มันก็เท่ากับท
00:06:24ูเวลาให้องค์ชายชัด ๆ เลยน่ะส
00:06:26ิ
00:06:27เฮ้ย
00:06:36ตอนนี้เหตุการณ์เป็นไงบ้าง ทำ
00:06:38ให้องค์ชายไปกวานซอได้
00:06:40ใส่เท่าโชว์แจหู บอกว่า
00:06:43เรื่องคิดกวานซอให้ท่านทำไม่ร
00:06:45ู้ ไม่เห็นนะคะ
00:06:46ทำแบบนี้ไหม ความว่ายังไง
00:06:47ท่านไม่รู้ความหมายจริงเหรอคะ
00:07:03ตำนักทงกุ่ง ห้องทำงานขององ
00:07:06ค์ชาย
00:07:07ให้คุณไม่ตรวจคน ไม่ว่าจะเจอ
00:07:10อะไร
00:07:11ถ้าคิดว่าหน้าสงสัย ก็มา
00:07:13ให้ค่าดูทั้งหมดเลย
00:07:15พยกขาฟบาท
00:07:16ทิ้งให้ what to eat
00:07:18ทิ้ง uninterชอว่านั้น
00:07:33ชนึกทิ้งทندการ
00:07:34casoไม่ว่า เมือว่า
00:07:52นี่นี่มีของเยอะเกิน เธอเฉพาะน
00:07:54ังสือต้องห้ามหลายเล่มมา
00:07:55เอาพวกนี้ไปก่อนเธอ นอกนั้นวัง
00:07:58ว่าจะไม่มีใครมาพบ
00:08:23ท่านกรมวัง ทำไมมาถึงตำหนัก
00:08:26ทงกลุงได้หรือค่ะ
00:08:28เข้าไปขน
00:08:34เยี่ยมตัวดู
00:08:34เยี่ยมตัวดู
00:09:02ไม่รู้ว่าเอาของพวกนี้มาไว จะเป
00:09:05็นผลดีหรือร้ายกันแน่นะ
00:09:12ไม่เพราะประรายที่ต้องสงสายคร
00:09:13ับ จะเป็นไปได้ยังไง
00:09:19ท่านก็ประวัง ท่านก็ประวัง
00:09:21เดี๋ยวประตูที่หน้าสงสายครั
00:09:23บ
00:09:24ไป
00:09:53ไป
00:09:54แยะมากมาย
00:09:55ตำนักทงกุง
00:10:00ทำไมมีห้องรับแบบนี้
00:10:02พระถามอยู่ทำไมที่ไม่ตอบค่ะ
00:10:08เป็นที่ที่องชายสร้างไว้
00:10:10เพื่อจะได้อาญนางสืออย่างสงบ
00:10:12ไปคะ
00:10:12ไม่ใช่พระเจ้าควรล้งค่า
00:10:15จากนั้นก็จิงลางไปเองละหรอ
00:10:17เอ้า...ไม่ใช่เหรอคะ
00:10:19ทำไมจริง
00:10:22ไอ้หนึ่งสือบ้าบอพวกเนี่
00:10:23ย เรื่องเรียวร้ายต่างๆ ทำมามาอยู่
00:10:26ที่นี่ได้
00:10:27วันวันอ่านพวกเนี่ย มันจะช
00:10:29่วยพัฒนาสมอไปทางไหนกันนะ
00:10:32โอ๊ยน่ะ ฮี่
00:10:50คันกลับมา สภาพร้างประดีใ
00:10:54นการ ก็ยบกันบ้าบดแบบนี้
00:10:58ดีใครที่แหลงส่งความกล้า
00:11:01เซ็ก ожид่างเป็นตเกิด
00:11:01น่ะ ไม่มีใจที่เธอร์ไฟ ที่ส
00:11:10ุดภาพมังพลาเมื่อมพลาเซ็
00:11:10กพลาเซ็กษ minesติดนั้น
00:11:29ท่านกรมวัง พระยะข้อฟะบา
00:11:32ด
00:11:33พระเชินหุงเคฮี มาพบเข้า
00:11:51ได้ท่าหุง พระบาดมีรับสอง
00:11:54ให้ไปเข้าเฝ้าโดยดวด
00:12:07ปริบพาทหารของเรา ไปเขตกวานซอ
00:12:12ถึงที่นั่นแล้ว
00:12:15หรือว่ารงเรียนมีอยู่จริง
00:12:16หรือเปล่า
00:12:20แล้วจับคนมาด้วย
00:12:24น้อมรับพระบัญชา ม่อมฉั
00:12:26นจะไปเดี๋ยวนี้
00:12:45ได้เจ้า
00:12:45uetหารกว่า
00:12:45สิ้น
00:12:45คแผนรุย
00:12:49คิดกรมหรือ
00:13:08ได้ตลอด
00:13:14ตลอด
00:13:15เราเจอที่ต่างของรุกดินแห่ง
00:13:17นั้นแล้วครับ แต่ท่า
00:13:18จริงเหรอ
00:13:21อาจารย์ครับ เกิดด้วยใหญ่แล้
00:13:23วครับ
00:13:25มีเรื่องอะไรอีก
00:13:26ผู้ทหารครับ
00:13:49ไม่ต้องช่วยเธอ
00:13:53คำแบบนี้ไม้คว่าว่าจังไ
00:14:06ง
00:14:07ถันมาอยู่นี่ได้ไง
00:14:09คำถามท่านว่าพาทวัมบุฒป
00:14:10สธรรษฐ็ cácศึกษาฐตขตอการอะไร
00:14:14ก็นึกไปถึงเลยว่า ที่แท้ตั
00:14:17วการก็คือทันหลงแล้วนี้
00:14:19ผู้บาคไปเท่าคุ้ง ทุกคนฟัง
00:14:21ไงดิ
00:14:22ยับพวกกระบบทกลับไปให้หมด
00:14:24อาจารย์ครับ อาจารย์ อาจารย
00:14:28์
00:14:29พระเรียกคนเข้าเรามา
00:14:32ครับ
00:14:33อยู่ติดีนะ
00:14:48ทำไมองชายถึงได้
00:14:49ท saturated города
00:14:49ครับไมองชายถึงได้
00:14:49ใช่ที่มาจับคนอยู่แทวนี้เนี่ назад
00:14:53เรื่องนี้องชายย่ายุ่งได้ไหม
00:14:56ท Значит คุณหุ่วะ
00:14:57ให้ใช่ข้องชาย
00:14:58สั่งให้จุติการตรวจคน ภาฐาน
00:15:01ถอยออกไป
00:15:02แต่ว่าองชาย คนพวกนี้มีความคิ
00:15:04ดนอกของเป็นพร้ายต่อบ้านเมื
00:15:06อง
00:15:06ไม่ความว่าคาก็เป็นกระบบทด
00:15:08้วยอย่างแบบлохหรือ
00:15:08ว่าองชายทำไมถึง
00:15:11ข้าเป็นคนลิ เริ่มสร้างลงเร
00:15:12ียนแห่งนี้เอง
00:15:13โอ้งชาย
00:15:15ข้าคือรัชธายาตแห่งโชส
00:15:22น และว่าที่พระราชาองค์ใหม่
00:15:25ถ้าเพราะเขาเป็นกระบบทจริ
00:15:26ง และว่าข้าส่งเสริมให้คิ
00:15:28ดร้ายต่อบ้านเมืองตัวเองอย่
00:15:29างนั้นเหรอ
00:15:31เหตุผลแบบนี้มันฟังขึ้น
00:15:32หรือเปล่า
00:15:39รีบหาพระหารถอย่าไปก่อนเธอ
00:15:43สอบแล้วพระเจ้าก่อน ไป
00:15:46ตับ
00:15:47โอ้ย พออย่างมือ
00:15:56ผมเหมือนแหละพระเจ้าให้ใหญ่ต
00:15:58่อบ
00:15:58ไปแล้ว ลูก ลูก
00:16:04โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ย
00:16:13ทำแบบนี้คือปกป้องข้าอย่าง
00:16:15นั้นเหรอ
00:16:17เพื่อจะปกป้องข้าแล้ว ต่อให้
00:16:19ข้าคนทั้งหมดก็ยอม
00:16:22ทำแบบนี้คิดว่าถูกแล้วเหร
00:16:23อ
00:16:24ส่งยากฟังคำตอบที่ปฏิเศษ
00:16:26ไหมล่ะ
00:16:28แล้วท่านคิดว่าค้า ต้องการ
00:16:30คำตอบแบบไหนบ้าง
00:16:32แล้วทำไมองชายต้องทำเรื่องนอกลูน
00:16:34ออกท้าหรือขนาดนี้
00:16:36เรื่องโรงเรียน รู้ไปถึงหูท่
00:16:38านได้ยังไงครัน
00:16:39ต้องรับในตำนัดทรงกุง ว
00:16:41ันกรพระชายา
00:16:46พระชายาต้องเป็นห่วงโรงชาย
00:16:48จนแทบกินไม่ได้น้อไม่หลั
00:16:50บความรู้สึกของนาง
00:16:51สกข้าพระไทยบ้างไหม โรงชาย
00:16:55มีใครรู้เรื่องนี้อีกบ้าง
00:16:58นอกจากท่านกับพระชายา ยังมี
00:17:00ใครรู้เรื่องที่ค้าสร้างโรงเร
00:17:02ียนไว้อีกไหม
00:17:04โรงชาย เธอไม่ต้องทรงถามแบบ
00:17:06นี้ด้วยหรอ
00:17:10มีคนสุขจุดหมายนี่ ไปที่ตำนั
00:17:12ดของค้าส
00:17:14เออ...
00:17:21นี่นี่ขอความในนี่บอกว่า คนเขี
00:17:25ยนเคยมากวานซอก่อนแล้ว
00:17:27และที่โรงชายสร้างโรงเรียน
00:17:29ไว้กับพี่หมอมฉันคิดจะมาป
00:17:31ราบร้าม
00:17:34แปลว่าขาวนี้รู้อะไร เป็นที่ผ
00:17:36ู้คนผ่ายนอกแล้วสงข้อว้ามา
00:17:37เพื่อจะให้โรงชายมาติกกับที่
00:17:40นี่ ยังงั้นเหรอ
00:17:45ไม่บอกว่ารู้ว่านี่ฟิมือใคร
00:17:48แต่เป็นพวกหัวเก่าแดนนะ
00:17:54ข้าฮักเป็นลุ้มพร้างที่พ
00:17:57วกอนุรักวางไว้จิก
00:17:59บาษีโรงชาย เสด็จมากกว่านส
00:18:01อกราวนี้อาจเป็นเรื่องดีกว่
00:18:03าได้
00:18:05มันจะเป็น เรื่องดีแล้วยังไงค
00:18:07่ะ
00:18:07อ่ารับสังให้ปรากบทเดียวน
00:18:09ี้
00:18:10กำจัดพวกมันสัก
00:18:11โรงชายจะได้พ้นขอกลาวหาเม
00:18:13ือสที
00:18:13พ่Whichะ
00:18:13แต่ยังไงกว่าตาม
00:18:15ราวนี้ขอให้เชื่อหมöffนชักสั
00:18:18กครั้งจะได้ไหม
00:18:19วิธี allí ถ้าจารักสาตำแหน่ง
00:18:21เอาไว้ได้
00:18:29และ racing
00:18:31ผู้เขาจะไปตาร้ายที่นี่公 chaก็ไม่
00:18:33ส่งหวงใหญ่หรึยังไง
00:18:37เรื่องเปลือโลกเรียน ข้าจะภั
00:18:38shiny
00:18:40Tour of great
00:18:40โอกment ทุกฝายต้องเสียหาย
00:18:44รอจากค่าผู้เขาแล้วไม่มีทาง
00:18:46อื่นล่ะ 딱จริงๆ
00:18:48พอที เค одногоท่านพอตา
00:18:51ไม่ว่าจะพูดยังไง ท่านกล้
00:18:53อมข้าไม่สำเร اليตหรอก
00:19:09แล้วเอาช้าจะเสียพระไทย ไทย
00:19:13อารมเป็นใหญ่ ไม่ฟังคำอื่นข
00:19:16องใคร เอาโตโอเอเป็นทีต่ำ
00:19:20สักวันเส้นทางที่ทรงเลือกเด
00:19:22ิน จะทำให้เสียพระไทย
00:19:51แต่เท้าหุงเหรอ ข้าให้กลับ
00:19:54เมืองหลวงไปหมดแล้ว
00:19:57ปีดก้อนอาจบอนปลายกว่านี้นะ
00:20:02เห็นท่านกับไต้ทาวช่วยกั
00:20:03น ดูแลลงเรียนแห่งนี้เป็นอย
00:20:05่างดี
00:20:07ถ้าตอนนี้มีใครที่เมืองหลวง
00:20:09อยากมาดูด้วยความหวังดี คงจะ
00:20:13ดีไม่น้อยเลย แต่เสียดายไม่ใช่อย
00:20:17่างนั้น
00:20:21ตอนนี้ดูเหมือนว่าเรื่องลงเรี
00:20:23ยน จะรู้ไปถึงพวกหัวเก่าแล้ว
00:20:26เดี๋ยวผลระทบก็จะขยายออกไปไ
00:20:28กล
00:20:29เห็นทีว่าค่าต้องรีบกลั
00:20:30บเมืองหลวง เพื่อแก้ไขปัญห
00:20:32านี้ให้ได้
00:20:34แต่เพื่อความไม่กระมาตนั้น อยากให
00:20:37้คนที่เกี่ยวข้อง แยกย้ายไปเก็
00:20:39บตัวที่อื่นสักพักหนึ่ง
00:20:44ถ้าขอโทษด้วยนะ ที่ไม่จะทำให้
00:20:46ท่านยุ่งยากตลอด
00:20:47ไม่เป็นไรหรอก ข้าจะหาทางออกเ
00:20:51อง ขอบคุณมากนะ
00:20:54ถ้าไง ขายมอมชั้นตามองชายกล
00:20:57ับไปดูดีไหม
00:21:00ไปเข้าเฝ้าพร้อมกัน เพื่อจะท
00:21:02ุได้ฝาบาททรงเข้าประติด
00:21:03อยากเลย การแก้ไขเรื่องนี้ ให้เป็น
00:21:05หน้าที่ของข้าเธอ
00:21:07จะทรงทำได้แน่หรือ
00:21:12ขอดูแล้วองชายให้ดีด้วยนะ
00:21:15ท่าน ท่านพ่อ
00:21:18ถ้าอย่างนั้น จนกว่าจะได้พบ
00:21:20กันอีก ท่านต้องรักษาตัว
00:21:22ด้วยนะ
00:21:27รบกวนท่านด้วย
00:21:30ได้พี่ข้า
00:21:31เยี่ยม
00:21:54ไม่ความว่า สุดท้ายก็ยุติ
00:21:56กละครับอย่างเงิน
00:21:58คงชายเสด็จมาร์สังให้หยุด
00:22:00แล้วค่าจะขัดพระบัญชาได้ไ
00:22:02ง
00:22:04พาข้าไปโรเลนนั่นเดี๋ยวนิ
00:22:28ทุกคนพร้อมแล้วใช่ไหม เข้าจะ
00:22:30นำทางไป แล้วจะมีทางรอดเอง
00:22:32ทางวันหน้า ทางวันหน้า
00:22:35เมื่อเรื่องอะไร
00:22:36อยากกลมยุดการฮงแคฮี พระฐาน
00:22:38มุ่งมาทางนี้แล้ว
00:22:41ฮงแคฮีมาด้วยตัวเองเลยนะ
00:22:43ท่อย
00:22:44พระเด็กนักรบมา
00:22:46นักรบอะไรเนี่ย
00:23:01ได้ยินเสียงอะไรมะ ไปดูราดเราส
00:23:03ิ
00:23:04ครับ อย่า อย่า ตามมา
00:23:20คนพูดนี้เป็นใคร
00:23:22ไว้ว่าหลังจะพูดให้ฟัง แต
00:23:24่ว่าตอนนี้ท่านพาทุกคนไปจาก
00:23:26ที่นี่ก่อนเธอ
00:23:27เธอทัย Richtung สายใครกลับไปกณ์
00:23:29ไหมง่าเราจะกลายไปกระบบต อย่าไม
00:23:31่มีขอแกตัว
00:23:32ถึงไม่มีตัวรับ เราก็ไปกระบ
00:23:34บตอยู่แล้ว
00:23:34ทำไมของเคฮีต้องพาฐานมาด้วยตั
00:23:36วเอง
00:23:37ไม่ใช่เพื่อจะจับเราหรอกเหนือ
00:23:39เกือนรออีกยับไม่ทันกาล
00:23:41ฮายอย่างให้ทุกคนถูกจับ ให้ร
00:23:43ีไปจากที่นี่ร้อยเร็วที่สุด
00:23:48ไปจรอบ อาจารย์
00:24:08ไม่พบอะไร พี่ปกติครับ
00:24:10โนวง มีคนรอบกัน
00:24:17โนวง มีคนรอบกัน มีคนรอบก
00:24:20ัน
00:24:20โนวง มีคนรอบกัน
00:24:47โนวง มีคนรอบกัน
00:24:54ยกรอบกัน
00:24:54โนวง ถ่ายดำ
00:25:05โทษกี้ จับพวกกับหมดมาให้หมด
00:25:10จับกับหมด จับกับหมด
00:25:15อะไรกันเนี่ย
00:25:39ไปดูทางข้างหน้าเนี่ย ครับ
00:25:44ไปให้ค่าเถอะ
00:25:47ไม่ตอนแล้ว ค่าจะพายุงเขาเดิน
00:25:49ไปเอง
00:25:50จะไป
00:25:52เดี๋ยวๆๆ
00:26:02อาจารย์ ค่าไม่ไหวแล้ว
00:26:05ไอ้ค่าอยู่ที่นี่นะ ทั้งนี้ไปก
00:26:10่อนนะ
00:26:10ไม่ต้องหวงข้ารก
00:26:12อย่าพูดเร็วหลายได้ไหม
00:26:14จะต้องอยู่ต่อไปอีก
00:26:16อาจารย์
00:26:24ค่ารู้สภาพตัวเองดี
00:26:28ไม่เอาไหนจริงๆ
00:26:33อาจารย์
00:26:36พวกเรา
00:26:40พวกเรา
00:26:43เรา
00:26:46เราทำอะไรผิดเหลือ
00:26:52สิ่งที่
00:26:53เราคือตั้งใจไว้
00:26:59เป็นค่าความผันเหลือ
00:27:25เราคิดดี
00:27:26ค่าคิด ตกก้อน
00:27:27ค่ามาก
00:27:29ค่า
00:27:30ค่า
00:27:30ค่า
00:27:30แกเอด้า แกเบคเมื่อด้า ทุกคน
00:27:48เก่าอของตาย ฆ่าช่วย
00:28:01เชื่อร์ พวกเวา หรือร่อย
00:28:04โอ้ม พกมันเกิด
00:28:13เท่า หรือสิงของเจ้า อยู่หรื
00:28:21อ
00:28:21อันนี้ก็ดึกมากแล้ว เพลือจะไป
00:28:28บืนหลัวอีกเหล่ะ
00:28:31เรื่องคนตายก็ต้องรบกูลพวกเจ้
00:28:33าหน่อยแล้ว
00:28:34เธอร์ไปกับเราดีกว่า ทั้งกล
00:28:37ับไปตอนนี้ ต้องถูกมองว่าเป็
00:28:39นกระบบทแน่
00:28:40ถ้าประรู้
00:28:41แล้วทำไมยังจับ
00:28:44เพราะยังมีเรื่องบางอย่างที่ต
00:28:46้องสะสาง
00:28:52ขอให้ทุกคนโชคดี
00:28:56ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องอยู่ต่อไป
00:28:58แล้ว
00:29:33สะบาด องค์ชายมาขอเฝ้าพยาค
00:29:36่า
00:29:46คนที่เดินทางมาไกล ตามหลักน่
00:29:51าจะอ่อนล้ามาก แล้วทำไมยังรี
00:29:54บมาพบค่าอีก
00:29:58เพราะมีเรื่อง จะทุนเสร็จพ่อ
00:30:00จะถามแค่เรื่องเดียว
00:30:04รวงเรียนที่เขาว่า เอาไว้ร
00:30:06องรับพวกใคร
00:30:08รวมถึงทายาติกระบบทให้ไปช
00:30:10ุมลุมเนี่ย
00:30:11และอ้างว่าหรินหนึ่งสือ
00:30:14เป็นผลงานของเจ้าใช่ไหม
00:30:22ใช่แล้วพระเย็ค่ะ
00:30:29งั้นก็เข้าใจแล้ว
00:30:33เจ้าไปพักผลก่อนเถอะ
00:30:35แต่ว่า
00:30:36คือข้าด่ะ
00:30:41ไม่อยากจะฟังเจ้าแก้ตัวอะไรอี
00:30:43กแล้ว
00:31:01เจ้าจะยอมรามือเพียงแค่นี้
00:31:23หรือว่า
00:31:26ให้ค่ายอมรับความเห็นของเจ้
00:31:28าดี
00:31:32ท่านครบมาวัง
00:31:34มีใครอยู่ข้างนอกไหม
00:31:37อยู่พระเย็ค่ะ
00:31:46สังให้คนเตรียมก่อน
00:31:49ค่าจะย้ายไปอยู่ตำหนักขยองฮี
00:31:51สักพัก
00:31:54ไม่ทำไมหรือพระเย็ค่ะ
00:31:57มีเรื่องบางอย่างต้องคิดหน่อย
00:32:00อยู่กับกำแพงสีด้าน
00:32:05ไม่งั้นแค่จะยินเสียงหายใจ
00:32:07ของชาย
00:32:10ข้าก็แทบจะ
00:32:14ไม่สามารถที่จะ
00:32:17ใช้ความคิดใดใดได้อีก
00:32:44คนจังข้าเนี่ย
00:32:48ชั่วชีวิตเสียดายอยู่อย่างเดี
00:32:50ยว
00:32:52คือไม่ได้ตายเรา
00:32:53ถ้าหากว่า
00:33:02ได้ตายสะก่อนจะรู้ทันความคิ
00:33:04ดของลูกคนนี้
00:33:06เพราะคงจะเป็นบุญของข้ามาก
00:33:12กว่า
00:33:17ปานี้คงจะมีความสุขไปแล้ว
00:33:27เสด็จพ่อยาไปตำหนักทยองฮี
00:33:30เพราะอะไรเหรอคะ
00:33:31เห็นว่าไม่อย่าให้วงชาไปกู
00:33:33ลพระไทย
00:33:35ไม่แต่เสียงหายใจก็ยังรัง
00:33:36เกียดหลัก
00:33:41โอ้ย
00:33:42โอ้ย
00:34:05มาเวลานี้มีเรื่องอะไรอีก
00:34:09โอ้ย
00:34:10ใช่
00:34:10ใช่ละ
00:34:11ตรงนั้นดีแล้ว
00:34:13โอ้ย
00:34:16สบายจริงๆเลย
00:34:17แหม
00:34:18ไห้ลูกชายคนนี้นะ
00:34:20นับว่าจะบีบหนูดกำกำหมออ
00:34:22ีก นั้นเนี่ย
00:34:24พ่อครับ
00:34:26ยังไม่พอเราพ่อค่ะ
00:34:27พ่อแล้วจริงๆ
00:34:29มันไปกับปูดีกว่ามา
00:34:31แล้วเข้ามา
00:34:33เสด็จปู
00:34:34ไม่ย้ายไปทำหนักขยองฮีได้ไหมเพ
00:34:37ียค่ะ
00:34:44ทำไมเหลือ
00:34:45อยู่ใกล้ๆ ผม ฉันจะได้มานวศบอย
00:34:47ๆ
00:34:47หรือถ้าอาจหนังสือแล้วไม
00:34:49่เข้าใจตรงไหน
00:34:50เสด็จปูจะได้อธิบายให้ม่อม
00:34:51ฉันฟัง
00:34:57กว่าจะมาเนี่ย แม่จะคงสอนเอา
00:35:00ไว้เยอะสีธา
00:35:01ให้มาชาล็อกกับปู ใช่ไหมล่ะ
00:35:04เสด็จแม่ให้มาทูนขอเสด็จป
00:35:06ูก็จริง
00:35:07แต่มอมฉันเองก็อยากร้ายชิ้
00:35:09นเสด็จปู
00:35:09ไม่อยากให้ไปอยู่ใกล้นักนะเพีย
00:35:12ค่ะ
00:35:21เสด็จปู
00:35:23เอาเธอ จะออกไปซับพักก่อนดีไ
00:35:27หม
00:35:28เพราะปูน่ะ มีเรื่องบางอย่าง อย
00:35:31่าจะคุยกับแม่เจ้าหน่อยนึ
00:35:33ง
00:35:35เออ เดี๋ยวเข้าไป
00:35:55อย่าเสียแรงอีกเลยที่จะให้เด็
00:35:59กมาออกหน้าเนี่ย
00:36:02ถึงจะทำยังนั้นสิ่งที่เจ้า
00:36:05จะได้รับ
00:36:07ก็คือไม่มีอะไรอีกแล้ว
00:36:12เสด็จพ่อ
00:36:14ออกไปได้แล้วป่ะ
00:36:15คุณต้องคุยอีก
00:36:18คุณต้องคุยอีก
00:36:22แรงไม่นานได้
00:36:27จริงสิ
00:36:51ฟ้าบารับสั่งว่าจะย้ายตำ
00:36:53หนัก
00:36:54ดิ๊กความเป็นห่วงก็เลยมาดู
00:36:55เนย
00:36:56รู้ไม่ว่าซ ஹมีรื่ออะไรสิ
00:37:00เสียดายถ้าอ่งชายรู้จักคิ
00:37:02ดหน้าคิดหลังบ้าง
00:37:04คิดว่าตอนนี้ Halia แล้วกับอ่ง
00:37:06ชายน้อย
00:37:07คงไม่ต้องบากหน้ามาวิ่งเต้น
00:37:09จนถึง Elsa
00:37:17หลานรัก ต้องดูแลตัويเองไว้
00:37:21บ้างนะ
00:37:24ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ห้ามท
00:37:27้อแท้หมดกำลังใจไปล่ะ
00:37:30พยะค่ะ สะเด็กย้า
00:37:56ตอนนี้พรมเหสีก็รอแต่ประสู
00:37:58ตรโอรส แล้วองค์ชายสุนก็จะ
00:38:01หมดความหมายทันทีเลยทีเดียว
00:38:03เฮ้ว ขนาดนอนอยู่แล้ว ประยุงข
00:38:06นาดอยู่แล้วนั่น
00:38:07เฮ้ว พอ
00:38:25คิมซังกุง
00:38:26เพคะพระช่ายยา
00:38:28ผ่าองค์ชายน้อยเข้าไปข้างใน
00:38:30ก่อน
00:38:35แต่ว่า มอมชั้น แม่บอกไว้เข
00:38:38้าไปเดี๋ยวนี้
00:38:41พระชายา
00:39:05องค์ชาย เฉดดกรับตำ Rudolphломไปก่อน
00:39:07ก่อนจะดี扉ומ� package
00:39:07คัคับ limitations
00:39:10สร้างคิดยังไงแน่
00:39:11ยังน่าเข้าระมาะfy als私
00:39:13เราอาл i
00:39:13บ
00:39:14เรือası
00:39:15เพื่อว่าowners pertaining
00:39:18ไม่มีสิทศ์ bal ג'?
00:39:21เช่า
00:39:21ไม่เป็นใจ
00:39:22ผ่าน opinion
00:39:22ของดู
00:39:26ินยุ
00:39:36เธอดีกว่า
00:39:39ขอบคุณลูก
00:39:48ดี
00:39:58เจ้าแบบพ่อ
00:40:01ว่าไง
00:40:04ถ้าสองรู้จากคิดรอบเขา ทำไมจะ
00:40:06ได้ทำแบบนี้
00:40:11เสด็จพ่อ ปกติสงเป็นคนชลา
00:40:14ด งิ่งเทียบกับหม่อมชั้นด
00:40:18้วยแล้ว
00:40:20ในสายตาหม่อมชั้นสงไปเสด็จ
00:40:22พ่อที่อ่อนโยน แล้วทำไมถึงได
00:40:25้
00:40:34พ่อขอโทษด้วยนะลูก พ่อผิ
00:40:37ดต่อเจ้าจริงๆ เพราะไม่อา
00:40:40จอยู่โดยทำลายความหวังของคนอ
00:40:42ื่น
00:40:44เพราะความคิดที่ต่างออกไป สุ
00:40:48ดท้ายพ่อเลยต้องทำให้ลูกเป็น
00:40:49ฝ่ายต้องเจ็บปวดแทน
00:40:54พ่อต้องขอโทษจริงๆ พ่อข
00:40:59อโทษด้วย
00:41:38นี่คือจดหมายที่องค์ชายเขียน
00:41:40ที่น่าโชว์จู และจะเป็นหลั
00:41:41บฐาน
00:41:42ยืนยังว่าองค์ชายได้เรียง
00:41:44กองกำลังกระบทไว้ที่กวานซ
00:41:45อจริงๆ
00:42:08ได้พ่อ
00:42:12โอ้
00:42:17องชาย
00:42:20ป่าป่าซุ่งติ้ว จนไทยเข
00:42:21้าเข้าหน้าไม่ติด
00:42:22แล้วทำไมยังกล้ามาที่นี่อีก
00:42:25ก็เพื่อปกป้องกับบทยังไง
00:42:26เหล่า
00:42:27รู้เหมือนว่าองชายจะเทือเป็นหน
00:42:33้าที่สำคัญสะแล้ว
00:42:41เดี๋ยวก่อน ทำไมพวกเขา
00:42:47นี่มันเกิดอะไรขึ้น
00:42:48ข้าถามว่าท่านไปทำอะไรที่โลงเร
00:42:51ียนของเรา
00:42:52ก็ยางที่เห็น ม่อมฉันจับก
00:42:55ระบทที่องชายทรงชุบเลี้ยงกล
00:42:57ับมาหมด
00:42:58กระบทอะไรกัน
00:43:00รวมหัวกันทำงานลับๆ ถึงขน
00:43:02าบในกองกำลัง
00:43:03ถ้าไม่ใช่กระบท แล้วใครจะเป็น
00:43:05อีกแล้ว
00:43:08เรียงกล่องกำลังเหรอ
00:43:12องชายส่งส่งเงิน
00:43:13ให้นาโชว์จูเรียงคนไว้เป็
00:43:15นนักรบ
00:43:15อย่าบอกว่าไม่เคยรู้อะไรเลย
00:43:17ยืนเฉยทำไม เอานักโทษไปขาวไว
00:43:25้ก่อน
00:43:26เอานักโทษ
00:43:29โอ้งชาย
00:43:29โอ้งชาย
00:43:31โอ้งชาย
00:43:31ไปไปไปไป
00:43:34เราลำลัย ไปเลย
00:43:57นี่เรื่องเป็นยังไง มายังไงเ
00:43:59นี่ย
00:43:59กว่ากธาหาร
00:44:02เข้าไปในรงเรียนของเรา
00:44:06พระถามทุกคนเป็นยังไงบ้าง
00:44:09ส่วนใหญ่ตายหมดเลย
00:44:17ตาย...ตายเหรอ
00:44:20มีใครบ้าง
00:44:22พี่ชาย
00:44:23ฉันคงรู้จักข้าใช่ไหมล่ะ
00:44:26ทางทรงกี้
00:44:28รู้จักน้องข้าฉันทรงกี้ไ
00:44:30หม
00:44:31คงไม่ใช่น้องข้าเหล่านะ
00:44:33เขาสบายดีใช่ไหม
00:44:37โอ้งชาย
00:44:48ส่งช่วยหม่อมฉัน
00:44:50โอ้งชาย
00:44:53สมก็อด
00:44:53ช่วยหมอบชั้นด้วยเถอ
00:44:55หมอบชั้นเธออไปจากทีนี้ก่อน
00:44:57ให้หมอบชั้น으로มาช่วยน้อง
00:44:59ให้หมอบชั้นออกช่วยこんにちは
00:45:05ข 영 polit Gracีแข่
00:45:09ให้หมอบชั้นออกไปช่วยama
00:45:11ทำไมăm差不多
00:45:11millimeter
00:45:14Hag этом
00:45:16ช่วยน้อย
00:45:18หวงชาย
00:45:19สบช่วยมักชายน้อย
00:45:26มักชายน้อยจังที่นี่ ช่วย
00:45:29หวงชาย
00:45:47นี่เขายังเรียงกว่างกำลังเอ
00:45:50าไวที่รงเรียน แถมยังเอาเง
00:45:57ินส่วนตัว ส่งไปให้อีกแล้
00:46:02วเนี่ย
00:46:03นี่คือจดหมายที่องชายส่งเขีย
00:46:06นถึงหน้าโชว์จูพระยังค่
00:46:09ะ
00:46:21น่าโชว์จูได้เป็นใคร
00:46:23พูดต้องสงสัยว่าวางแผลอ
00:46:26บปร่วงพระชนฝ่อบาท
00:46:33แล้วตอนนี้องชายอยู่ไหน
00:46:39ไปบอกให้มาพบค่าหน่อย
00:46:41พี่ข้าฝ่อบาท
00:46:47พี่ข้าฝ่อบาท
00:47:06จะไปเข้าเฝ้าอีกแล้ว ก็เป็นเร
00:47:08ื่องสมควรแล้วเนี่ย
00:47:09เดี๋ยว แล้วจะไปโทนอะไรบ้างแล้ว
00:47:13คนที่อยู่โรงเรียนนั่นไม่ใช่โจ
00:47:14นกระบท
00:47:16แต่เป็นชาวบ้านตาดำๆ ซึ่ง
00:47:17เราข้าฝ่อเขาไม่ได้
00:47:18แล้วคิดว่าฝ่อบาทจะเชื่อกำ
00:47:20โภทนี้ไหม
00:47:23ทุกวันนี้ทรงมีหลักฐาน
00:47:25ที่เป็นผลเสียตัวองชายแทบน
00:47:27ับไม่โทนแล้ว
00:47:28ถึงอย่างนั้นค่ะไม่ควรจะอยู่
00:47:29เฉยแบบนี้ แม่นรอความตาย
00:47:50เฮ้ย
00:47:51เฮ้ย
00:47:54เฮ้ย
00:47:55เฮ้ย
00:47:56เฮ้ย
00:48:14ม่อมฉันมีเรื่องจะทูนด้วยพ
00:48:15ระเยค่ะ
00:48:17กวนจะพูดอะไร ให้ตอกกำถามข้าป
00:48:20ระสกด
00:48:20เฮ้ย
00:48:28รู้จักนาโชว์จูหรือเปล่
00:48:30า ค่ะถามจะว่ารู้จักเขาไหม
00:48:34เฮ้ย
00:48:37รู้จักดีพระเยค่ะ
00:48:42ให้คนคนนี้ที่คิดจะ หวางแผนข้
00:48:47าพ่อเจ้า
00:48:49หรือก็คือพระราชาโชสน์
00:48:51ด้วย
00:48:53ตอบคำถามข้าประโกนเดี๋ยว
00:48:55นี่
00:48:57สมัยก่อน คิดว่าน่าจะใช่
00:49:03สมัยก่อน คิดว่าเจ้า
00:49:28ก็ยังจะเอาเงินไปให้มันอีก
00:49:35ก็ทำแบบเนี่ย ยิงถือว่าจะ
00:49:39เป็นลูกฆ่าอยู่หรือเปล่า
00:49:42ทำไมเพื่ออะไร มีเหตุผลอะไรบ้า
00:49:47ที่ต้องช่วยคนพวกนี้เอาไว้
00:49:49ให้คนที่ต่อต้าพระราชาไปสุ
00:49:51มหัวอยู่ด้วยกันที่นั่น
00:49:54นั่นเท่ากับพิศร้ายต่อบ้าน
00:49:55เมือง
00:49:56อย่าบอกว่าจะไม่โขดใจล่ะ
00:49:58พวกเขาไม่ใช่กระบท แต่เป็นราศ
00:50:00ดอน
00:50:01ที่บอมฉันช่วย ก็เพราะเห็น
00:50:02แก่ฐานักนี้
00:50:05คนที่เป็นเพราะราชา ต่อให้พ
00:50:07ูดเภลยเพียงเฐา เภา
00:50:09คนบ้าได้ยินทั้งแผ่นดิน
00:50:11สำหรับชาวบ้านแล้ว ให้กูก
00:50:14ล้องร้องทุกแค่ไหน
00:50:16ก็แทบไม่มีใครรับรู้รับ grosse
00:50:17ฟัง
00:50:19เพราะอยากนี้ พวกเขาถึงต้องรว
00:50:21มตัวขึ้นมา
00:50:23รวมกันแล้วเสียงจะดังขึ้
00:50:24น ให้ผู้คนได้ยินบ้าง
00:50:27อย่างน้อยก็ไปทำเป็นหูทวลลม
00:50:30ม่อมชั้นเพียงแต่ ฟังเสียง
00:50:32ของพวกเขา และพยายามจะช่วยเท่านั้
00:50:34นเอง
00:50:36แล้วจะไง สุดท้ายความช่วยเหล
00:50:38ืองของเจ้า ได้อะไรตอบแทนบ้าง
00:50:41พวกเขาออกเงินที่สงให้ ไปเลี้ยง
00:50:43นักรบกัน
00:50:44พวกลับมาต่อต้าทางการ นอกจาก
00:50:47นี้แล้ว ยังอย่างนี้ได้อะไรบ้าง
00:50:49วิธีเป้ากันตัวเพื่อความอยู่
00:50:50รอด ทำไมต้องมองเป็นกระบบทด้
00:50:52วย
00:50:55ธิเตอร์ท ถ้าทางการไม่ใช้กำ
00:50:56ลังเท่าปราบ หมอมชันเชื่อว
00:50:58่าพวกเขาก็ไม่หยิบอวุษ์ขึ
00:51:00้นมาแน่นอน
00:51:01แค่มีอวุษ์ในมือ สำหรั
00:51:03บเราก็เป็นเรื่องใหญ่แล้ว
00:51:05เพราะกองทัพธ์ เมื่อชีดสิ้
00:51:07นที่ชาบ้านจะกอดตั้งเครื่องบ
00:51:09าได้
00:51:10กองทัพธ์ของผราชาบิวไว้
00:51:11ปกป้องบ้านเมือง
00:51:12และราศดอนให้อยู่เย็ดเป็นสุข
00:51:15แต่ถ้าเขาบ้าคิดตั้งกว้าก
00:51:16ำลังสงเดช
00:51:17นั่นคือเจตนาต่อต้านทางการ
00:51:19และล้มรังแล้วถูกวงชัดๆ
00:51:21อีก...จนปาดีแล้ว ยังไม่เข้
00:51:25าใจเหตุผลข้อนี้อีกหละ
00:51:26ถึงต้องฟังเสียงพวกเขาให้มา
00:51:28กขึ้น
00:51:29ว่าความโครดแค้นไม่พอใจน
00:51:30้ายเกิดมาจากไหนกันแน่
00:51:33นักปกพลอคี่ดีคือย่าฟัง
00:51:34เสียงของชาวบ้าน
00:51:36หลังจากรับฟังแล้ว เอามาตาย
00:51:38ตรองให้ดี
00:51:39ดำแน่น coating ocasionalแค่ปัญหาให้พ
00:51:40วกเขา
00:51:42แล้วชาวบ้าก็จะพอใจ
00:51:44สุดพ้ายก็จะยอมหวางอะวุธ
00:51:45ลงคелюстacy
00:51:47เจ้านะมันอายชั่งฝันนี้นะ
00:51:51จนปาดนี้ยังจะปล่อยให้ตัว
00:51:53เอง
00:51:53จมดิดอยู่ในความฝันไปจะถึง
00:51:55เมื่อไหร่กัน
00:51:57เมิงตามองดูความจริงได้แล้ว
00:51:59รู้ไหมorageว่ wontibian
00:52:01ชีวิตนั่นคืออะไร ความเชื่ออะไรด
00:52:04ิ่งสาของเจ้า
00:52:06เอาเงินไปเลี้ยงพวกกับบทเรีย
00:52:07วร้าย ให้พวกมันมีกำลังกล
00:52:09้าแข็งสุดท้าย
00:52:10ก็กลับมาทำไร ราชย์สำนักข
00:52:12องเราเอง
00:52:14แล้วก็สำร้ายยิ่งไปกว่านั้น
00:52:16ก็คือเจ้า
00:52:20ใช้มือ ใช้มือสองข้าง
00:52:27เมื่อของริชธาจ้าที่แหละ ไป
00:52:28ส่งเสริมผู้ที่มันต่อต้าน
00:52:30เป็นใครใคร ต่างก็บอกว่าเจ้า
00:52:33เละเลือน จนเสียสติไปแล้ว
00:52:38เพราะฉะนั้น แม้จะข้าเอง ก็
00:52:43ไม่กล้า และไม่รู้จะลงโทษเจ้
00:52:46าอย่างไรดี
00:52:51ต้องขารับ เอาตัวริชธาจ้
00:52:54า ไปกับบริเวณเอาไว้
00:52:59ไม่ตำนักทงกุม
00:53:06แต่กระบาวัง ยืนมองหาอะไรอีก
00:53:11สิ่งที่ข้าสั่งไป ไม่ได้ยิน
00:53:13กันได้ยังไง
00:53:32อุ่งชาย อภัยที่มมชัดเสีย
00:53:36มรายาต
00:53:37ค์ไว้
00:54:11สวัสดี
00:54:56สวัสดี
00:55:16สวัสดี
00:55:30สวัสดี
00:55:34สวัสดี
00:55:44สวัสดี
00:56:08สวัสดี
00:56:09สวัสดี
00:56:39สวัสดี
00:56:39สวัสดี
00:56:40สวัสดี
00:56:55สวัสดี
00:56:55สวัสดี
00:56:55สวัสดี
00:56:56สวัสดี
00:57:00สวัสดี
00:57:16รับสั่งให้คาหรือพระเยอะค่
00:57:18ะ
00:57:20เจ้าคิดว่า องชายจะเรียงนัก
00:57:25รบได้ไหม
00:57:27เขาเรียงคนพวกนั้น เพื่อให้มาข้
00:57:31าข้า
00:57:33จากนั้นก็จริงบันลังของข
00:57:35้าไปจริงหรือเปล่า
00:57:36คำปรบนี้ ฝาบาดทรงทราบด
00:57:39ีอยู่แล้วไม่ใช่หรือพระเยอะค่
00:57:40ะ
00:57:42ทำไมเจ้าถึงคิดว่า ค่ารู้คำ
00:57:45ตอบมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
00:57:47เพราะว่า ค่าเป็นพ่อเขาองช
00:57:50ายหรืออย่างไร
00:57:51เพราะเป็นพ่อเลยต้องเชื่อเขาเห
00:57:53รอ
00:57:55ถ้าตอนนี้เป็นเรื่องอื่น ค่าก็
00:57:59อาจจะเชื่อเขาบ้าง
00:58:01แต่ตอนนี้ก็คือ หัวพันถึง
00:58:04รัชบัลลังของเรา
00:58:06เกี่ยวพันถึงอำนาจที่จะอยู่
00:58:08รู้ว่าเจ้าไป
00:58:09ซึ่งไม่ใช่เรื่องเล็ก คนที่เจอเร
00:58:12ื่องแบบนี้ เพื่อจะรักษาอำนา
00:58:14จไว้
00:58:16ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ พี่น้อง
00:58:18หรือแม่แต่ลูกเมียร์ ก็อ
00:58:21าจตัดยาดขาดมิดได้หมด
00:58:25ซึ่งข้อนี่ เข้าคงจะรู้ดีกว
00:58:29่าใครพื้น
00:58:38ที่ความเยอะหย teve ต้องคนรู้ pellเต็ม
00:58:43breathing
00:58:43ได้ได้นี่ยิล
00:59:08ได้ไง kekลุยที่ไง จิ้มเถอะ
00:59:14ได้เห็นเธอ alc ficarออก หลังๆ จากทุ
00:59:21กคนเดียว
00:59:21örperี้เธอ อย่างหนีในเธอร์
00:59:25ตัวมัน แต่คลิกที่ที่้าวา
00:59:26สินะ
00:59:26ที่นี้ เธอด้วย ผิดเฮ้าไว้ จะไม
00:59:38่มีใจ
01:00:00ขอบคุณ
01:00:00หนังสือเราแล้วพวกเนี่ย
01:00:02ยังไม่ควรสิกษามาตั้งแต่แ
01:00:04รก
01:00:07หนึ่งสือที่ให้ผู้คนอ่านอย่าง
01:00:09หลบๆ ส่นๆ
01:00:12คนรู้แต่แรกว่านั่นไม่ใช่ของด
01:00:14ี
01:00:18แม้พระชาวบ้านก็เป็นมนุษ
01:00:19ย์
01:00:22ชีวิตพวกเขาก็มีค่าเหมือนก
01:00:24ับเรา
01:00:27แต่ยังน้อย
01:00:29เจ้าก็คุณรักษากฎเกนของบ้าน
01:00:31เมือง
01:00:32ไม่ให้ถูกทำรายสะกด
01:00:36นอกนั้นจะไปทำอะไรก่อนแล้วแต่
01:00:43ถ้าเป็นยังงั้นจริงๆ
01:00:46เจ้าก็ไปต่องเสียตำแหน่งรัช
01:00:47ธาญาติด้วย
01:00:53และถ้าให้ดี ยอมสละตำแหน่
01:00:56งไปสะเธอนะ
01:00:59ให้เจ้าเอ่ยปากขอลาออกเอง
01:01:03แล้วก็ไปจากเมืองหลวงสะ
01:01:13ม่อมฉันจะไม่ทำอย่างนั้น
01:01:16เพราะว่า
01:01:18ไม่คิดว่าตัวเองทำอะไรผิดเลย
01:01:21ต่อหน้าชาบ้านที่ถูกกฎขี
01:01:24อยู่ดีๆถูกให้ร้ายว่าคิดก
01:01:26ระบบทต่อบ้านเมือง
01:01:28ม่อมฉันกับพวกเขา
01:01:30จะยืนยันสู้ให้ถึงที่สุด
01:01:32ที่สวย
01:01:46ปลง
01:01:48แห้ม
01:01:50ออม
01:01:51ัน
01:01:53น
01:01:53พอ
01:01:54เป็น
01:01:55เออ
01:01:55อม
01:01:57อม
01:01:59อม
01:02:00อม
01:02:01ทางทางที่สุดท้านิสุดท้าน
Comments