- 7 hours ago
Category
️👩💻️
WebcamTranscript
00:07โอ้ หัวใจ ยังไม่เคย มีผู้ใ
00:12ด
00:14ยังไม่มี ใครสักคน เดินเข้ามา
00:21เชื่อเสมอ ว่าสกวัน เมื่อถึง
00:25เวลา
00:28เชื่อเสมอ ชกชัดตา จะพาให้เธอ
00:34ปุ๊บเพน้ำพา
00:38ก็ทำให้เรามาพอ เจอเพียงครั้ง ๆ ใ
00:44นมันสัน
00:45ไม่รู้ทำไม วันไว้อะไรอย่างนี้
00:52นี่คือเธอใช่ไหม ก่อนที่ฉันเฝ
00:56้ารอมาสันมัน
00:59มันไม่ค่อยเรื่องการ ใครมากเท่าน
01:03ี้
01:04โอ้โห หามันเบินฟ้านิ่งก
01:08ัน นอดขนโน
01:13เธอให้เฝินหัวใจ ได้อย่างไร โอ
01:18้เจ้าเออ
01:25ผมเป็นพาแก้วคนใหม่ ขอโทษให
01:26้พาแก้วคนเก่าด้วยนะครับ
01:30เทียดได้เราจึงรอบตามพ่อใน
01:31แก้วเยี่ยงนี้หรือขอรับ
01:32ก็ค่าโกวพาแก้วจะก่อเรื่
01:34อง
01:37เรียกครับ สาคอนก็ได้
01:43เกิดอันใดขึ้นจับค่า ทำไม
01:45หัวใจของค่า มันเต้นแรงเย
01:47ี่ยงนี้
01:49ประเบา ขอรับ
01:49หมื่นเรướ Darth Sid
01:51เฮ้ย หมื่นเรื่อง
01:58นี่คุณจะโ厨บทำไมเร외
02:02เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ หมื่นเรื่
02:04อง
02:05พาแก้วตกเป็นผู้ต้องถงไว
02:07ส่ ข้าคนตายขอรับ
02:08ข้าคนตาย
02:10ข้าคนนาย
02:11พอเรืองใจเย็นก่อน
02:14ร่างทีอาจมีการเข้าใจผิด
02:15กัน
02:16หากแต่ท่านออกขุดลาชพินิด
02:17เจ้าในของค่า ได้บอดแสมาว่
02:19ามีคนตายด้วยน้ำมือของพ่อแ
02:22ก้ว
02:24เอาตัวไป
02:26แต่ไหน พ่อไหน แต่ค่าเราไม่ ปล่
02:30อย
02:30ค่าไม่ได้ค่าใครตาย
02:41เกิดให้ดันไหนขึ้น
02:43มีเหตุค่าคนตายเมื่อคืนเขารั
02:45บ
02:47ผู้ไตศ์ Kevin
02:49อف๋า จากขึ้น
02:51อ่ะ เป็นย Knowledge ป Hindu ที่เค Corbin
02:53พบที่ชากไท่ เต็มลาย
02:56ว襲น พูค่อน
02:58พูค่อน พูค่อน พูค่อน พูค่อน
03:00!!!! พูค่อน
03:02พู้ค่อน พูค่อน พูค่อน
03:02พูค่อนพูค่อนат vídeos
03:03pan พูค่อน width
03:05ไอส expressing Ini
03:07ฉันไม่ต้องฆ่าที่ปล่า ฉัน
03:09ไม่ต้องฆ่าที่ปล่า จริงให้
03:11ผมแน่นอนสัน
03:12ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณ
03:17พอเจ้าพูดภาษาหลังได้ด้
03:18วยหรือ
03:35ไม่
03:37พอเจ้าพูดภาษาหลัง
03:46เงินค่าขอนำตัวพ่อแก้วไป
03:48ที่กรมก่อนได้ขอรับ
03:51พอเจ้า
03:57ไป
04:03โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ย
04:05โอ้ย โอ้ย โอ้ย
04:06เตอมี
04:09มืน
04:10โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ย
04:13ห้องมองที่สองคนกลับเรือนก่อน
04:15มืน
04:16เดี๋ยวข้าจัดการเอง
04:17ขอรับ
04:17มืน
04:17ขอรับ
04:19มืน
04:20ไปถ้าด้วย
04:21มืน
04:24ขอรับ
04:28ขอบคุณครับ
05:12พ่อแก่ว ยอมรับเสือเธอด โ
05:15ทนหนักจะได้เป็นเบา
05:17น้องรับอะไร ข้าวไม่ได้ทำ เท่าหน
05:19ึ่ง
05:23ในดั้อยอะไร ไม่เป็นหรือ
05:31ผล timelyหรือถึง Dasch
05:33โทงและอ้าวจะพอเจ้าชราบโ
05:37ทน
05:39ขอบกี้arlleyeบ้ fit
05:46ถูกโบยก็กว่าจะรับผิด
05:47ขอรับ
06:21คุณต้องระวังเลิ่งเข้าใจพ
06:22ิด
06:27แต่สิบดามเนี่ยถือว่ารุ่น
06:29แรงใช้ได้แล้ว
06:31ถึงขั้นเลือดตกอย่างออก
06:46บุพกรรมข้างนี้เหมือฟ้ากั
06:47นแกลง
06:48แต่มันคือกรรมเก่าที่ไม่อา
06:50จเลี่ยง
06:51ถึงแม้สัตรูจะไม่ได้หมายเอา
06:52ชีวิต
06:53แต่สัตรูก็หมายที่จะกำจัดค
06:55ุณในสินซาก
06:56คุณต้องใช้ความดี
06:58อดทน อดกลั่น
07:00แล้วคุณจะผ่านอำไปได้
07:15พวกมันก็ไม่ได้
07:17พวกมันโดย
07:18พวกมันเต่าjer
07:18พวกมันจะข้าง vot
07:24พี่มืนก็เห็นว่าค่าตูที่
07:27มือเปล่า
07:28ไอ้คนที่ตายนั่น
07:30มันตายพระโดนแทง ค่าไม่ได้
07:32ทำพี่มืน
07:34ค่าเชื่อเจ้าพ่อแก้ว
07:38ได้ถ้าขอรับ
07:39กับผม เป็นพยายามให้พ่อแก้ว
07:41ได้ขอรับ
07:42อย่างไรพ่อเด็ด
07:56เธอร์
08:05เธอร์
08:20ไอ้ดำไม่ได้เสียสิวิตที่ร
08:23้านแม่มานี้
08:24ในเหตุการณ์ทะเลอกกันใช่หร
08:25ือไม่
08:28ใช่
08:30แล้วพบสบไอดัมที่ใด
08:32ที่ทายตลาด ยามสอง
08:34มีพยาญรู้เห็นว่าไอดัมถ
08:36ูกแทง
08:40ยามสอง
08:42ค่าอยู่กับพ่อแก้วที่เรือ
08:43ด
08:48และพ่อแก้วเมา มีได้สติ
08:53แล้วเช่นนั้น จะเป็นฝีมือผู้ใ
08:56ดกัน
08:57ข้าเป็นพยาญได้ พ่อแก้วไม
09:22่ได้ทำ
09:37ปล่อยตัวพ่อแก้วเสีย
09:40พ่อแก้ว ไม่ใช่ผู้กันทำความ
09:43ผิด
09:44ปล่อย
09:47ทั้งที่พ่อแก้วเป็นคนค่าไ
09:48อดำตาย
09:50และยังมียอมรับผิดกันนั้
09:51นหรือ
09:52ท่านตรองดูเธอด
09:54ไอดำเป็นโจนชั่ว
09:56ที่ทางกรมพระตำรวจต้องการต
09:58ัวอยู่แล้วไม่ใช่หรือ
10:01มันตายเช้าบ้านเท่าไม่เดิดร
10:03้อน
10:05จริงอยู่
10:06ไอดำมันเดียว
10:07ที่ป้นสดม
10:09และพ่อแก้วก็ทำผิด
10:11ค่าคนตาย
10:13มีหลักฐานหรือ
10:15พ่อแก้วค่าคนตาย
10:19มีคนเข้าเห็นพ่อแก้ว
10:21มีเรื่องทราววิวาดก่ายไอด
10:23ำ
10:27แต่ไม่มีผู้ใดเห็น
10:30พ่อแก้วใช้อาวุธแทงไอด
10:32ำ
10:33ใช่หรือไหม
10:39ใช่
10:40พบแค่เพียงสบไอดำ
10:43จงปล่อยตัวพ่อแก้ว
10:47ท่านออกคุณ
10:48จะจับผู้บริสุทยิ่งนี้ไม่
10:50ได้
10:51เหตุใดท่านออกหลวม
10:53จึงนั่นใจ
10:55ถ้าไม่ใช่เป็นพ่อแก้วแล้ว
10:57ผู้ใดกันเล่า
10:58ที่โรงมือค่าไอดำจนตาย
11:25โรงมือคุณ
11:25เจ็ดกาดิ้ง
11:38ขอบคุณภัย!
11:39ขอบคุณภัย!
12:05ขอบคุณภัย!
12:22ข้าคือคนผู้นั้น
12:24ขอบคุณภัย!
12:32ไปถาว!
12:34ข้าเป็นพยานให้ได้
12:55ท่านออกหลวง
12:57จำต้องสู้กับ
12:58เพื่อป้องกันตัวเอง
13:01และช่วยค่า
13:04มีฉะนั้น
13:05สบที่ชาวบ้านพบ
13:07อาจไม่ใช่จนชั่ว
13:10หากแต่เป็นค่า
13:13ได้ท่านออกหลวงเป็นแน่
13:39จากสาย
13:49ข้าไม่อาหลับดำใจจัดท่
13:52านได้
13:57เยี่ยงนั้น
14:00จะจับผู้บริสุทธ์รับโทษ
14:02กันนั้นหรือ
14:09ครับ
14:11ถ้านอกคุณ
14:22หาได้แล้วเลยนะที่ไม่
14:25ท่านเพียงมีบังอาจเอาผิด
14:26ค่า
14:28ผู้ต่อสู้ป้องกันตัว
14:30จนพลังพลาดเป็นเหตุให้อด
14:32ำตายได้
14:34เมื่อไรหลักฐาน
14:35จะเอาผิดพ่อแก้วเช่นนั้น
14:39การปล่อยตัว
14:42ย่มสมควรแกเหตุ
14:45ไม่ใช่หรือ
14:47การปล่อย
14:48ตล่อสมควรรับ
14:53สวัสดีที่สวัสดี
15:39พ่อแก้วพนมุลทินแล้วนะพ
15:41่อเด็ด
15:44ค่าขออภัยนะพ่อแก้ว ค่า
15:47จำต้องทำค่าเป็นหน้าที่ เป็น
15:48คำสั่ง
15:49ท่านออกหลวงจะจัดจายยังไห
15:55ร่กับท่านออกคุณ จริงเชื่อ
15:57ว่าพ่อแก้วไม่ได้กับทำการ
15:58ผิด
16:02ค่าเพียงทำ ในสิ่งที่ค่าต
16:04้องทำ เพื่อความถูกต้องเท่านั้น
16:16กลับไปไหม แม่มาแล้ว ค่าจะไปส
16:19อง
16:24เจ้าค่ะ
16:38กลับเดือนกันพ่อแก้ว
16:42เฮ้า
16:42สำหรับจาก รอมทีปุกยัง 3
16:46สำหรับ
16:48zonesอบมนี้เธอมาอดิ ที่นี่ นี่รั
16:58กแฮมแม่น่า ฝื้นตในว่า
16:59ตัว
16:59bildิกับ เร็จสำหรับตัวไป นี่
17:00ที่ว่า่ำในหนี คิดพรักพิ
17:04รน่า มันจากกลับมา แม่มัน
17:11ตหนึ่งนี่ครับ
17:19พะวัด
17:21พ่อเหลือง
17:23เสร็จงานแล้วหรือ
17:24เหตุได้จึงมาอยู่ของนี้
17:26ใช่แล้วพ่อวัด
17:28มึงเป็นรอที่เหลือ
17:30ลับอันนี้ท่าน
17:35วันนี้อ.เจ้าดูอีกโจรยนะ
17:39ข้าพึ่งเสร็จจากพิจารณาค
17:41วามของพ่อแก้ว
17:43ข้าว่าจะถามอยู่พอดี
17:45ท่านออกคุณมีวินิชัยเยี่ย
17:47งใดกับพ่อแก้ว
17:50ต่อให้ทรมานเยี่ยงไร
17:52พ่อแก้วก็หายอมรับผิดไหม
17:55มิแปลก
17:57คนอย่างพ่อแก้วเคยหายอมรับ
17:59ผิดไหม
18:01แต่โดนทรมานถึงกระนั้น
18:04ประเดียวคงหาทนได้
18:06และยอมรับผิดออกมา
18:08หาได้ไม่
18:10เพลานี้พ่อแก้วได้รับการปล
18:12่อยตัวแล้ว
18:15เหตุได้จึงเป็นเช่นนั้น
18:17ค่าก็ใครรู้เช่นออเจ้า
18:19หากแต่เป็นคำสั่งของท่านออกข
18:21ุ้น
18:22ค่าจึงถามหาเหตุผลไม่ได้
18:30แต่อีกใจค่าก็ล่งใจ
18:34ด้วยเห็นพ่อเด็ดเป็นทุกและ
18:36เป็นห่วงพ่อแก้วหนักนะ
18:39ครั้นได้รับคำสั่งให้ปล่อยต
18:40ัวก็มารับพ่อแก้วกับเกลีย
18:42นด้วยตัวเอง
18:47เทลานี้เนี่ยก็คงดูแลกันไม่
18:50ได้รับได้นอน
19:04อ๋อ มากันแล้วเจ้าค่ะ ไม่น่
19:06าย
19:18ไอ้ผิดได้แย้ม พาพ่อแก้
19:20ไปที่ห่อนนอนก่อน
19:21ขอรับ
19:28พ่อเด็ด หยุดคุยกับพ่อก่
19:31อน
19:33เหตุใดพ่อแก้วจึงรอดมาได
19:35้หรือ
19:38ออกล่วงสุรษาคอนเข้าเจราจ
19:40ากับออกขุนราชพินิต
19:42เป็นพยายามว่าพ่อแก้วไม่ได
19:43้กระทําการผิดขอรับ
19:45เหตุใดจึงง่ายได้เยี่ยงนี้
19:48ซักให้ได้ความเถิดพี่โหล
19:54คำหมดคำถามแล้ว แม่จำปาก็ไม
19:56่ต้องรู้ความดอก
20:00เอาเป็นว่า
20:02พ่อแก้วพนผิด
20:09มีมีอันได้แล้วใช่ไหมขอรั
20:10บ
20:11นั้นลูกขอไปดูพ่อแก้วก่อน
20:13ได้ขอรับ
20:18ไอ้จวง เตรียมสมุนไพร
20:20แล้วเดี๋ยวตามมาไปไอ้ค้า
20:21ขอรับ
20:29จัดยายค้าที่
20:30ได้ขอรับท่านมืน
20:34ก่อน
20:34ข้านองกงใช่ไหมจ้ะ
20:52ใช่ไหมจ้ะ
20:57เอาส่องทิ้นจ้ะ
21:26กินเซียร์
21:27จะได้อารมณ์ดี
21:30ข้าไม่ได้อารมณ์ไม่ดี
21:34ออเจ้าไม่กิน ข้ากินเองก็
21:36ได้
21:37อืม
21:46ข้าว่าจะถามหลายค้า
21:53เหตุได้ออเจ้าถึงชอบกินข
21:54นมกงนักหน้า
21:56กินตั้งแต่อย่างเด็ก
21:59ออเจ้าจำได้ด้วยหรือ
22:07ก็รสชาติดี
22:10และสื่อความหมายที่ดี
22:13ออเจ้ากินพอรสชาติดีค่ะ
22:15เข้าใจ
22:18แต่กินเพราะความหมายดี
22:20แปลกดีแท้
22:22ความหมายกระไรของออเจ้า
22:28ขนมกง
22:32สื่อถึงความรักที่มันคง
22:39ความรักที่มันคงอ่ะ เรานั้น
22:41ด้วย
22:44ความรักที่มันคง
22:52ออเจ้าจำไปไหนอ่ะ
22:55ค้าจะไปซื้อขนมกงไปฝากพระเด
22:56ช
22:59ถ้าหมื่นขอรับ ได้แล้วขอรั
23:11บ
23:19นี่เพราะว่าสั่งสมุนภายจาก
23:20เกียนเถาด้วย
23:21ใช่แล้วขอรับ
23:22ขาดแต่เพียงไม้กฤษนาเพียง
23:23อย่างเดียว
23:24หายากเหลือเกินขอรับ
23:27ไม้กฤษนา นั่นด้วย
23:55อันดายมึงแก้มแม่ มองมาอี
24:05ก
24:06ยุงเหลือเปลือรินพราย ลอบ
24:13กรัม
24:22ผีวัชนแต่จะกลาย อย่างยาก
24:30ใครจักอาจให้ช้ำ ชอกเนื้อ
24:34เตรียมสงวน
24:42ดี เห็นทีคู่จักได้มีกูวี
24:46แห่งราชสำนักแล้วกระมั่ง
24:49วันน่าติดขัดโครงกรอนอัน
24:51ใด จากได้มีกูวีไว้ใช้งาน
24:55ไอ้ซี มึงมานี่
25:02อันน่าติดขัดโครงกรอนอัน
25:03ใด จากได้มีกูวีไว้
25:09อันน่าติดขัดโครงกรอนอัน
25:11ใด จากได้มีกูวีไว้
25:15อาจставля talvezитеนสขیںสัย โทษโครง
25:46ทํามาโรงวงนี้
25:48กูจักให้มึงไว้แพนเครื่อง
25:50หมาย
25:51ว่ามึงเป็นกระวีเอกแข็งกู
25:59กูจักแต่ตั้งมึง
26:01เป็นออกพระสีปลาด
26:45เป็นภัมมหากรณาที่กูจัก
26:48พุทธเจ้าค่ะ
26:52ท่านออกยา
26:54พุทธเจ้าค่ะ
26:55รูปท่านจักได้เป็นออกพระสี
26:58ปลาด
27:00เป็นภัมมหากรณาที่คุณ
27:01พุทธเจ้าค่ะ
27:04เห็นเขาลือกันทั่ววังหลวง
27:06ว่าเรือนของท่าน
27:07มีบุตรหลานที่มากความสามาร
27:09ถ
27:10ทั้งไอสี
27:11ไอเดท
27:12และอีกคน
27:14ไอแก้ว
27:15ที่พูดภาษาฟารังคีได้
27:18เห็นทีวันน่าท่านคงต้องเอา
27:20ตัวมันมา
27:20รับใช้ค่าแล้วหนา
27:24พุทธเจ้าค่ะ
27:25พุทธเจ้า
27:49ไอ้เล็ก
27:52มึงมาแล้วรึ
27:58ไอ้เตีย
27:59ไอ้สี
28:00ออกไปได้
28:04พุทธเจ้าค่ะ
28:05พุทธเจ้าค่ะ
28:16กูจักถามมึงเป็นครั้งสุดท
28:19้าย
28:21มึงยังยืนการคำตอบเดิม
28:24ใช่หรือไม่
28:34ไอ้เจ้าค่ะ
28:49ไอ้เยอไง
28:59สุดที่สุดที่สุด
29:44เป็นเราค่ะที่เหลือ
29:45ขอบคุณ
30:03บวงมิงามดอกลือ
30:11เหตุใดผู้ครอบคอม
30:12จึงได้แต่ถอดถอดใจ
30:15หาได้ชื่นชมความงามเขามากัน
30:16แล้ว
30:21ข้ามิดาเจ็ดนาจะทำให้อ่อเจ้
30:22าตกใจ
30:24ข้าเพียงผ่านมา
30:38นิดังนี้
30:48และถ้าข้าอยากชื่นชมบวงงาม
30:50ในเมื่อของออเจ้าสินกับคว
30:53ามมือบความหลักสราย
30:55จะพูดเป็นเจ้าของปั้งเดี๋ยว
30:56ไหม
31:00งามกระนั้นหรือ
31:04ครั้นถูกถอนจากบึง
31:06ดึงจากก้าดแล้วไซ
31:11หาเหลือสิ่งใดให้ชมชื่นไ
31:13หม
31:18บัวจะสิ่งงามเพียงพอจากบึ
31:20งนั้นหาจริงไหม
31:23หากแต่ผู้คิดจะถอนบัวบอบบาง
31:25นั้นเป็นไรแล้วที่ต้องพึงน่
31:26ะวัง
31:28โอ้วพูดไม่ให้ปิดบางต้องบ
31:29อบชำ
31:32หากบัวถูกถอนจากบึงแล้วไซ
31:36ท่านคิดว่า
31:45บัวนั้นควรยินดีที่มีผู้
31:46เลือก
31:48หรือควรเศร้าใจ
31:51ที่ตนมีใช้ผู้มีสิทย์ได้เล
31:52ือกผู้ครอบครองกันพี่
31:53วัวที่ถูกเลือก
31:59ดอกย่่อมเด่นเนือบัวใด
32:01หา Epic
32:02คงมีถูกหมายตาอะไรอยากหมายปลงเป
32:05็นแน 여러
32:10ค่าจึงเห็นว่า
32:12บัวดอกนั้นชั่งมีคุณค่ายิ
32:14่งนะ
32:15และผู้ได้ครอบของ
32:17ฉันเป็นผู้มีบุญยิ่งนะ
32:34ย่ามบัวตรูมอยู่ใต้หน้าง
32:39ย่ามนอกบานตามเวลา
32:43บัวมีอาจรู้ดอก
32:46ว่าชาตาจับผัดพาไปอยู่ที่
32:48ใด
32:50ค่าขอตัว
33:29ค่าขอรู้ชื่อออนเจ้าได้หรื
33:31อไหม
33:35ค่าชื่อ
33:36จำ
33:39จำ
33:54จำ
33:55จำ
34:12จำ
34:13โอ้ย พ่อแกล
34:15พ่อแกล้วเป็นอย่างไรบ้าง
34:18ไม่เป็นไรมากขอรับ
34:21โถ่
34:22พ่อใน
34:25เดี๋ยวค้าถอเสื้อให้นะ
34:28อัยแย้ม ช่วยถอเสื้อ
34:30ขอรับ
34:35โอ้ย
34:44ค่าขอรู้หน่อย
34:50โอ้ย
34:57เจ๋ยวค่าถายาให้
35:00ขอรับ
35:05ให้ผิดได้แย้ม
35:06เอาไปข้างนอกก่อน
35:08พ่อร้าครับ
35:08โอ้ย
35:17โอ้ย
35:18โอ้ย
35:49โอ้ย
35:49โอ้ย
35:50โอ้ย
35:56ข้าขอโทษนะ
35:58ที่ช่วยอะไรออกจ้าไม่ได้เลย
36:03แค่พี่หมื่นทายาให้ค่ะ
36:06ก็ช่วยค่าได้มากแล้ว
36:17โอ้ย
36:18โอ้ย
36:19โอ้ย
36:19โอ้ย
36:22โอ้ย
36:22โอ้ย
36:40โอ้ย
36:40โอ้ย
36:40เจ้า
36:42กินข้าแล้วกินย้านะ
36:46โอ้ย
36:52ที่ชั้นรู้สึกกับความโลก
37:16ที่สุดที่สุดที่สุดที่สุด
38:04พอแล้วขอบคุณ
38:18พอแล้วขอบคุณ
38:48พอแล้วขอบคุณ
38:52พอแล้วขอบคุณ
39:28ชะกันน้อย ผลอยหลับ ภัพพิ
39:30สง
39:34ปิดตาลง มีต้องหวัน กลัว
39:37สิ่งไหน
39:42ข้ำคืนนี้ มีพี่เฝ้า ปลดมั่น
39:46ใจ
39:51หนุนตักไว้ ให้พี่ป้อง ปกน้
39:54องยา
40:01ผ่ายข้อร้าย กายตำปาก ลำบากย
40:05ิ่ง
40:08กำเจ้าจริง ยายต้องโดด เยี่ย
40:11งนี้หนอ
40:14ส่วนกำค่า ยายต้องห่วง แก
40:17้วเจ้าออ
40:20หากบุญมี พี่วอนขอ นองไร้ไป
40:35เหตุใด ค่าถึงชอบมองออเจ้
40:39า ทั้งยามหลัก และยามตื่นกัน
40:43หนอ
40:49แล้ว แก้วว่าคือใครเหรอ
40:52แก้วว่าคือพ่อนนายไงขอร
40:54ับ พ่อนนายสูญเสียความทรงจ
40:57ำจริง ๆ ใช่ไหมขอรับ
41:22พ่อนนายจะเชื่อไหมล่ะ ซับพูด
41:24มา
41:25ยังไม่เคย มีพูดได้
41:27ออกมาให้ฟ้าพ่าผม ผมจะได้กลับ
41:30ไปที่ผมมา
41:31ใครสักคนเดินเข้ามา
41:35ตัวที่ที่ค่าอยู่
41:41หมายถึงเมือนที่ค่าอยู่แล้ว
41:45มันมีแสงเยอะไปหมด
41:47ตัวเพ้นอำพา ก็ทำให้เรามาพอ
41:54เจอเพียงครั้งๆ ในมันสัง
41:58ไม่รู้ทำไมวันไว้ไว้อีกนี้
42:08มนกิศนาการีคืออะไรเหรอพี่มื
42:09อน
42:11มันคือบทสวทมน
42:13ก่อนด้านนี้เจ้าไม่สาบาย ข้า
42:16เลยสวทมนให้เจ้า
42:18สวทอีท่าไหน
42:21จะพาข้าข้ามอยู่ประขนาดนี้ได
42:23้
42:25เจ้าพูดประขนาด
42:51ก็จะไปชีวิตฉันไม่มีความหม
42:56าย
42:59นี่คือเธอใช่ไหม
43:01คนที่ฉันเฝ้ารอมาสานนำ
43:06มันไม่เคยต้องการเคยมากตรงน
43:09ี้
43:10โหโหโหโห
43:13ห่ามันเป็นป้านอย่างกันนอกก
43:16ันนอก
43:19เจ้าให้ปืนหัวใจท่ายอย่างไร
43:24โอ้เจ้าอัง
43:34เจ้าขุ่นพี่ยุ่งมากเลย แม่จ
43:36ำป่า ถ้าได้คนมาช่วยแบ่งเบา
43:38ก็คงจะดีแน่
43:39รู้ใช่ไหมเจ้าค่ะ ว่าพ่อแก
43:43้วบุทยารามนารงกับแม่พุท
43:46ธจีบที่อีกฉันรับมาเลี้ยง
43:47ตั้งแต่ยังเยา
43:49มีความสามารถเจราจาพระสาฝ
43:51รังคีได้คล้องนัก
43:53พ่อ เดตเราร์ว่าเจราจากับออก
43:56หลวงสุรศาคลได้จัดเจนรา
43:58วกับเป็นภาษาแม่
44:00น้าปลư inlandจริงๆนะเจ้าค่ะ
44:05แต่มาก่อนแม่นางจำป่าชิงช
44:08่างพ่อแก้วเข้าไส้เลยไม่ใช่
44:10หรือเจ้าค่ะ
44:12แล้วก็ได้ยินมาว่าจะ benimกับผั
44:15incréd興ออกจากเรื่อนอยู่หลายครา
44:18ผู้โทร
44:20ได้ยินมาสะเยอะ
44:23นะเจ้าค่ะ
44:28อีกฉันก็รับเรียงพ่อแก
44:29้วมาตั้งแต่ยังเยา
44:31ผ่านมาหลายปี
44:33ไม่ใช่ลูกก็เหมือนลูก
44:35สอนบ้าง ดูบ้าง
44:37แต่หามีแม่คนไหนเกรียดลูกได
44:39้ลงคอหรอกนะเจ้าค่ะ
44:41ดูสม่ากกว่า
44:43อีกสิ
44:47จะหาคนที่มีความสามารถภาษา
44:50ฟรังคีได้ขนาดนี้
44:51หากได้รับใช้ใต้เบื้องพยุค
44:54ลบาท
44:55ตอบแทนแผ่นดินบ้างก็คง
44:57จะดีแท้
44:58จริงไหมเจ้าค่ะ
45:00เป็นเช่นนั้น
45:17คิดถึงคุณย่าจัง
45:20ปาดนี้จะเป็นยังไงบ้างเนี่
45:21ย
45:26พ่อนายขอรับ
45:31ว่ายังไงพี่แยม
45:37แม่นายจำปาให้บ่าเอาคัดต
45:38้มแรยามาให้พ่อนายขอรับ
45:41จริงเหรอพี่แยม
45:42จริงขอรับ
45:43แม่นายลงครัวไฟเองเลยนะขอรั
45:45บ
45:47เรียร์ปาบ
45:48จริงของดังนี้
45:50จริงของดังนี้
46:15ขอรับ
46:17- เป็นยังไง ฮิมือน เห็นฝีม
46:29ือค่ายัง อ.เจ้าเป็นผู้ใดกั
46:30น อ.เจ้าไม่ใช่เพราะแก้วน้อง
46:32ค่า
46:32- เฮ้ย! ฮิมือนท่าน! ไปโอ้ย! ฮิม
46:39ือนท่าน! ไปโอ้ย!
46:42- มึงอ่านครมบทนี้สิ อ.เจ้าค
46:45ู่เห็นไขคำ แต่รู้ว่าเป็นมื
46:46อ
46:46- เจ้ากำ imminค่อประทานาภัย ที่ไม
46:49่รู้จากที่ับที่สูง
46:51- แค่ได้อาจริมแบบนี้ กับ
46:53อ.เจ้า ทุกวัน ก็คงจะดีไม่น
46:55้อย
46:57ได้จับอย่างหน่อย
46:58- شر
46:59읽 แล้ว
47:02มันเก่าให้มัน
47:15ต่อมือไหมคะ
47:19ทำอะไรกัน
47:19ถ่ายโลก
47:20วัน
47:22ขึ้นมาเรื่องรีบ
47:24นี่น้องวายุค่ะ
47:27บุหลุดเพียบาลคนใหม่
47:29มาทำงานได้ไม่ถึงอาทิศเลยนะคะ
47:31หรอมากเลยค่ะ หมอ
47:33nous vorbei หลอที่สุด pintoran
47:38ต่อOC มาNI ไม่ถึงอาทิศนะคะ
47:39ตกคนไข้ใหม่คนไข้เก่าพยาบ
47:42ัลทุกภาญา...
47:42ถูกตกเรียบเลยค่ะ
47:44หลอมาก เราก็เร่งมุมสุดๆเลยค
47:47่ะหมอ
47:48น่าอย่างนี้นะหรอ
47:57น่าอย่างกับจริงเหล็น
47:59เตือนเตือนเขาหน่อยนะ
48:00นี่มันลมพยาบาล
48:01ทำอะไรก็เกงใจคนไข่เขาด้วย
48:04ค่ะ
48:06ชอบคนไปได้อย่างไร
48:08น่าบันบ้าน
48:10ไล้รัสสินิยมจริงๆ
48:14รออะไรกัน
48:16ไปทำงาน
48:20คุณด้วย
48:55ใครดูแลคนไข่เตรียงสอง
48:58เอ่อ
48:59โฮมิงครับ
49:00คุณมาดูนี่
49:09ตะขายลองแผ่มันเล็กแบบนี้
49:11ถ้าแผ่คนไข่ติดพระกอดขึ
49:12้นมาทำงี้
49:15ขอโทษครับ
49:18ทำใหม่ด้วยนะ
49:22ครับ
49:23คุณช่วยจริงจังกับงานให้
49:25มันเยอะกว่านี้หน่อยได้ไหม
49:27ให้เหมือนที่ทำเรื่องร้ายสาลาเม
49:28ื่อกี้
49:31ที่นี่มันลมพยาบาล
49:33คนที่สำคัญที่สุดคือคนไข่
49:37ไม่ใช่บุดิศพยาบาล
49:44ครับ
50:03น้องยู
50:06เอ่อ
50:07ครับ
50:07คุณหมอเรื่องริชช์ให้มาตามนะจ
50:09ัะ
50:10อ๋อ
50:11ครับ ทราบครับ
50:13แต่คุณหมอให้ไปเดี๋ยวนี้เลยนะคร
50:14ับ
50:20ครับ
50:20ครับ
50:38ครับ
50:38ครับ
51:07กลับคุณภาพ
51:22น่าตาอย่างนี้เนี่ยนะ
51:24หรอ
51:25ก็ไม่ได้หรอ
51:27แต่เธอน่ารักไง
51:29ชอบไปได้ไง
51:30ก็คนอื่นแค่ชอบ
51:34แต่เขารักเลยนะ
51:37หน้ายังกับจริงเหล่น
51:41ผอมยังกับตักกะแตน
51:43ดินดินแบบนี้มันก็น่ารั
51:46กดีเดี๋ยวต่อย
51:48ทำอะไรหัดเกงใจคนไข้คนอื่นสะบ
51:51้าง
51:51อืม
51:54แต่ตอนนี้เกงจ้อยแฟนหน่อยได้ไ
51:57หม
51:58อืม
51:59นี่ที่นี่ลงบาลนะ
52:01แต่ที่นี่มันห้องของเราไง
52:04อืม
52:06ชอบไปได้ไง
52:07หน้าตาบันบ้านแบบเนี้ย
52:09ไลลสนิยมจริงๆ
52:14อืม
52:14ถ้าขายลองแผนเล็กเกินไปไหม
52:17ถ้าแผนค่ายติดพระกอด
52:18จะทำไง
52:20จริงๆเธอก็ทำถูกแล้ว
52:22แต่มัน
52:23แค่เล็กมีนิดเดียว
52:26นิดเดียวจริง
52:28อืม
52:30อืม
52:39อืม
52:39มันต้องขนาดนั้นเลยเหรอครับ
52:41คุณหมอลิต
52:45มันก็ไม่ขนาดนั้นหรอ
52:48เขาขอโทษ
52:50แต่ว่า
52:50เขาก็ไม่ได้ดูอะไรเธอแรงขนาดน
52:52ั้นไหม
52:54เขารู้นะ
52:55ว่าเธอไม่อยากให้คนอื่นรู้อ่ะ
52:57แต่นี่มันมากเกินไปป่ะ
53:00คนอื่นเขาจะคิดว่าเธอเป็นบ้
53:02า
53:02อืม
53:09นี่
53:10เรื่องมันใหญ่ขนาดนั้นเลยเหรอ
53:12ตอนนี่
53:21กลัววววววววววววว...
53:26ป้องไหน
53:29อืม
53:31คุณสอง
53:33หลาย
53:35คุณสอง
53:40อืม
54:03ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องก
54:04ิน
54:12แค่ไง
54:13แค่ไง
55:10ช้าทิศาพ
55:12ท่านมาก
55:42หายโกศเขาแล้วใช่มั้ย
55:44หายโกศแล้ว
55:47ที่หลังก็ดูให้มันหน่อย ๆ เห
55:49ราะกัน
55:53ครับผม
56:34ตอนท้านด้านมืน ถ้ายังด้านม
56:38อง
56:38อยากจะห้ามใจ ได้กันด้าช่อง
56:42รู้นะว่าเป็นสไตล์ รู้ไหมยิ
56:45่งอิ่งสไตล์
56:47ดูดูไปเรือดจุน้า
56:51เคยสังไตล์ ได้มากไกลกัน
56:55ตามว่าหัวใจ ห่างขึ้นทุก
56:58วัน
56:59เท่านี้ไม่มีคนคุย ทางงั้นขอเป
57:02็นคนเลย
57:03ตัวจะตวยได้ความรัก
57:08อย่าไม่ศักริ่มเธอคิด ทุก
57:09วันที่บอกรักวันนั้นคุณได้
57:11ไปจอบ
57:12ร่ออะไรเหมะ ห้ามเอาไว้มันยิ
57:13่งห้าดๆๆ
57:16ทำเป็นมีมงทำทรงอยู่นั้นๆ
57:20ความจริงเองดูก็รู้อยู่ว่า
57:22แค่แงนเลย
57:26เริ่ม Player Player XCI น่ารักแล้วรักม
57:30ันอะไร
57:30ยักมั้ยท่านไม่รู้ หรือท่าน
57:33ไม่รัก
57:36กลับความประโลกนิด
Comments