Skip to playerSkip to main content
  • 1 day ago
ย้อนหลัง

Category

🎈
Fun
Transcript
00:02รายการต่อไปนี้ เป็นรายการทั่ว
00:04ไป สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:14ลูกจัน นี่ฉันกำลังจะเดิน
00:25ไปหาชัยเร็ววีย์อยู่เลยนะ
00:27ท่านชายไม่อยู่ค่ะ แต่ฝากมาเรีย
00:30นคุณแม่ว่าต้องไปจัดการง
00:31านโดนที่ต่างจังหวัดต้องก
00:33ลับวันพรุ่งนี้ค่ะ
00:35เหรอจ๊ะ
00:37คุณแม่มีอะไรบอกหนูไว้ก็ได้
00:38นะคะ
00:40ไม่มี
00:42เรื่องเนี้ยฉันจะต้องพูกับร
00:44าวีด้วยตัวเอง ไม่เป็นไร
01:05อ้าว
01:08มันทำอะไรอ่ะ
01:11คือ
01:12ที่ผมมาหาคุณวันนี้เพราะว่า
01:14ผมอยากจะมาลาครับ
01:16ผมมีหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ต้อง
01:17ไปทำ
01:18พรกิจครั้งนี้มันรันตรายมา
01:19กครับ
01:19ผมก็เลยอยากจะมาดูหน้าเป็นก่อนไป
01:23นาย
01:26จะไปข้างนอกเหรอ
01:28งั้นฝากซื้อผงสักฟ้อกับส
01:32ะบูด้วย
01:34ขอบใจมาก
01:36เดี๋ยวครับกระทิน
01:40คือ
01:46เอามาให้ถูกพื้นหรือว่า
01:48หนังสือพิมพ์ไหมครับจะได้ไป
01:50ซื้อทีเดียวเลย
01:51เอามาด้วย
01:52ไปทีตั้งขอบใจนะ
01:54ค่ะ
01:56ค่ะ
02:02ฉันอยากให้ในสืบว่าคนในรู
02:04ปนี้เป็นใคร
02:10อือ
02:12รูปนี้มันถ่ายที่เฮเวนในขั
02:13บนี้ครับ
02:15รู้จักที่นี่ด้วยเหรอ
02:17ผมรู้จักกระเจ้าของที่นี่
02:19ถ้าอย่างนั้น
02:19เดี๋ยวผมจะลองเอารูปนี้ให้เขา
02:21ดู
02:21เผื่อเขาจำได้ว่า
02:23คุณเพชรพิมพ์มากับใครในว
02:24ันนั้น
02:28มาใหม่
02:29มาใหม่ มาใหม่
02:30มาใหม่เหรอคะ
02:32เชิญด้านในค่ะ
02:33เดี๋ยวค่ะ
02:35นี่ 2 คนนั้น
02:39เข้า何บันอ Litา
02:39เดี๋ยวครา
02:41เข้าไปด้วยให้ให้บรีการ
02:44ไม่เป็นไรจ้ะ
02:48ขอบใจมาก
02:51- สองคนเลยเลยจ๊ะ
02:52- สองคนเลยจ๊ะ พี่ ท่านในสนุกนะ
02:55ไม่สนใจเหรอ
02:56- เอ็ก
02:58- ไม่เป็นไรจ๊ะ ขอ..ขอบใจมาก
03:03- ที่นี่ค่ะ
03:04- ไปกว่า
03:05- ไปกว่า
03:07- ไปกว่า
03:16- พี่ไฟ ไป
03:20- ท่านได้กว่าจะอีกแข็งไข
03:21็งแล้วจ๊ะ
03:24- เอฟ้าวนับตัวไว้
03:34- ท่าน
03:37- ท่าน
03:51- พี่นี่ต้อนรับ หนุ่งๆ ใหญ่ไ
03:53ว้กัดมันสู่ต่อโคมเดง
03:55- พี่นี่
04:00- เราพร้อมมอบความสุกความห
04:03ลืหรนทุกช่วงเวลาค่ะ
04:05- นุ่งๆ พร้อมกลิยังค่ะ
04:07- พร้อมแล้ว
04:09- พร้อมแล้ว
04:14ขอเชิญพบกับดาวดวงเด็น ค
04:16ืนนี้เลยค่ะ
04:17ดาวดวงเด็นคืนนี้นะคะ ดวงแร Joe
04:20is
04:51ไม่เก็นอยู่แล้ว
04:54ไม่เกี่ยวกัน
04:55ไม่เก็นอยู่แล้ว
05:26ไอ้แสน มันเจอแล้ว
05:37คุณคิดอยู่แล้ว
05:39เหมือนต้องพูดสมบัติไว้คน
05:41เดียว
05:41อีกซื้อหมาย
05:48มีอย่างที่พี่หมายคิดไว้ไม่ม
05:50ีคือ
05:52ว่ามึงกับอินางแขไขร่วม
05:54มือกันขโมยกันพี่หมาย
05:55วันนี้มันรอดในไซ่
05:59พี่หมาย พี่หมายมิ
06:01พี่หมาย
06:03เจ้า
06:05ไม่ใช่
06:07แต่ละทีนี้น้องนุสุดท้องข
06:10องเรา
06:11น่าหลงไหลดุดนางพยา ใครเอ
06:14
06:14แขไข แขไข แขไข
06:18ใช่เลยค่ะ น้องแขไขของเราค่ะ
06:22เอา
06:30เฮ้ย แขไขต้องคุณจ้อง
06:41แขไขของรุ่นเลย
06:48รุ่นเลย
06:51
06:51ทางนี้
07:01พี่ทำอะไร
07:04ไม่
07:05พี่ไม่
07:06โลก อยู่eller ลบไป
07:21ดรับ wesical my son
07:21ไปเช่นอยู่นี่นะพี่
07:29พี่มาถึง yet
07:30ฉันบอกไป ๆ
07:31พ dispar銘
07:31พิจะพา cannedชั้นไปไหน
07:33ถ้าพี่ไม่บอกว่าพี่จะพาhmm
07:34ฉันtzงไปกับพี่หลือ refrigerator
07:36เลิїกเล่นละครได้แล้ว
07:38เล่นละครอะไรกันพี่
07:40ฉันรู้ว่าแกเป็นอะไรกับ Independ
07:44พี่พูดเรื่องอะไร
07:45ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย
07:48ละครที่พบเชื่อออกมา
07:50ฉันก็ไม่เคยรู้จักเลยสักนิ
07:51
07:51ตอนน่ะ
07:53คนของฉันเห็นแกอยู่กับไว้ไ
07:55
07:55ยังมีอะไรจะแก้ตัวอีกไหม
07:57ฉันไม่รู้จักจริงๆนะพี่
07:59บางทีเขาอาจจะเป็นลูกค้าข
08:01องฉันก็ได้
08:03ฉันไม่รู้จักจริงๆนะพี่
08:05ฉันมีแต่พี่
08:06ฉันหลักพี่คนเดียวเท่านั้น
08:08ยังไม่ยอมรับใช่ไหม
08:11ฉันพูดจริงๆนะพี่
08:13ว่าฉันไม่รู้จักเสือฝ่าย
08:14กูยังไม่ได้พูดสักคำเลยว่
08:23าไอ้ฝ่ายมันเป็นเสื้อ
08:29ปล่อยฉัน
08:30พี่
08:31ฉันมิดไปแล้ว
08:33อย่าทำอะไรฉันเลยนะ
08:35ฉันก็โทษพี่
08:36ปล่อยฉันเถอะ
08:37ฉันเจ็บมา
08:50ที่แกเจ็บมันยังไม่เท่าเคร
08:52ื่องนึงที่ฉันเจ็บ
08:53รู้ไหมว่าฉันเกรียด
08:55คนที่มันหน้าว่อยหลังหลอกท
08:57รยศหักหลังที่สุด
09:02ปี
09:02อย่าอยู่เลย
09:03ไม่นะ
09:06สะฟ้าย
09:10ปล่อย
09:12คุณ
09:12คุณ
09:20คุณ
09:20คุณ
09:31แกปลอด!
09:33แกปลอด!
09:58แกปลอด!
10:03แกปลอด!
10:30แกปลอด!
10:45แกปลอด!
10:52อีกปลอด!
10:57อย่างนั้น!
11:35ขอบคุณ
12:01ฉันเอง
12:02แอij มาที่นี่ได้ยังไง
12:08ฉันไม่ตามหาแอฆ
12:10แอแกรู้ความจริงหมดแล้ว
12:11ไม่ใช่เหรอว่าฉันเป็นใคร
12:14ถึงได้ส่งพี่ฟ้านไปเก็บฉัน
12:15nuestro
12:15riters een Bottas
12:18รู้ความจริงก็ดี Tony
12:20แอฆ ยังกล้ามา หาช seizures
12:22ไม่กลัวตายหรืออย่างไร
12:26ถ้าฉันกลัวตายฉันไม่มาเหร
12:28
12:30ฉันมีเรื่องอยากอย่าถามแก
12:33ว่ามอ่ะ
12:39แกเป็นคนค่าพ่อผู้ใหญ่ใช่ไ
12:41หม
12:46ผู้ใหญ่จิตตายแล้วเหรอ
12:50ใช่
13:03แกเป็นอะไรว่าอารมณ์เสียขนา
13:06ดเนี้ย
13:07มีอะไรก็คุยกับค่าได้เนาะ
13:09ไว้
13:10แก่ช่วยทำให้ผู้ใหญ่จิต
13:11หายไปจากโลกนี้ได้ไหม
13:20มันตายตั้งแต่เมื่ออะไร
13:24วันที่ตำดวดบุกเข้ามาที่ก
13:25่อภัย
13:32ฉันไม่ได้เป็นคนทำ
13:36แล้วฉันไม่ใช่แก่
13:37ใครจะเป็นคนทำ
13:39ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
13:46น่าจะเป็นพูกตำดวดน่ะกระ
13:47มอง
13:48น่าจะเป็นพูกตำดวดน่ะกระ
14:04มอง
14:06นี่เจ้าที่อำนวด
14:07ไอ้เสือไฟ
14:09แก่ถูกจับแล้ว
14:12เอา...เอาไงพี่พี่
14:13ไอ้แสน
14:20พี่ไฟ
14:22พี่ไฟ
14:22พี่ไฟพี่
14:23พี่ไฟลงหมอสิ
14:26พี่ไฟ
14:27พี่ไฟ
14:28จัดจัดรู้จัก
14:34อื้อ
14:39ไอ้ปัน
14:41ไอ้ปัน
14:43ใครทำมือ
14:48โอ้ย
14:53โอ้ย
15:01ไฟต้องใน
15:04ได้ต้องนั้น
15:23ไอ้ทีว
15:26นั่งอยู่ตรงนั้น
15:28อย่าขยับ
15:30มันเป็นคนข้าผู้ใหญ่จิตใช่
15:35ไหม
15:44หุดเดาไม่พิดจริงๆ
15:49เมื่อเบรค
15:52ไม่ใช่ซิ
15:53ไฮทันชายลาวีการกำลังสื
15:55บเรื่องนี้อยู่
15:57แล้วก็พบรอง เดียวแล้ว
16:05แต่ไอ้จิตมันกีตก
16:22แกอย่าคิดนะ
16:24ว่าแกเอาเรื่องนี้มาบอกฉัน
16:26ว่าฉันจะไปชีวิตแก
16:33แกคิดผิด
16:37เพราะวันนี้
16:38คือวันตายของแกเว้ย
16:47มึงยิงกู
16:50มึงก็จะไม่ได้หนังลูกจันไป
16:51เป็นเมีย
16:55แกใหม่ความมาอย่างไรว่ะ
16:59ก็เพราะว่ากูมีทางที่จะทำให้
17:01หนังลูกจันมันเริ่มกับไป
17:02ละวีการ
17:04แล้วหันมาหามึงได้ยังไงล
17:06่ะ
17:06แกอย่าคิดนะ
17:20ว่าสิ่งที่แกทำตอนนี้
17:24มันจะโชว์เจอที่ผ่านมาได้อ่
17:26
17:37นี่
17:39มึงรู้หรือกับกูเป็นใคร
17:50มึงรู้หรือความหัวประยอด
17:53ของกูมึงรู้ไหม
17:55ถ้ากูเลือกเกิดได้นะ
17:57กูไม่เลือกเกิดในชาติเกิดแ
17:58บบนี้หรอกไหร่
18:11มึงรู้หรือความเริ่มมัน
18:13กดสิ่ง so เร็วมือร่อย
18:22ไว้ว่าเบิร์น
18:42เสื้อหมาย
18:44ไอ้ทิว
18:46กูยิงใครก่อนดีวะ
18:48หื้อ
18:51จิ้งบึงขอดีกว่า
18:54กูเที่ยว
18:56มึงยุดอะไรไอ้พ่าย
19:00มึงพยายให้เที่ยวไป
19:02ไอ้เที่ยวไม่เกี่ยว
19:04มึงมีอะไรมึงมาสาสารกับคูเ
19:06นี่ย
19:13มึงหัวล่าเลย
19:16กูรู้แล้วไง
19:19ว่าไอ้ทิว
19:21ไม่ลูกชายของมึงเสื้อหมาย
19:24มึงก็มันจะแสดงบทของพ่อ
19:26ผู้แสนดี
19:27ยอมเสียสลากเพื่อนลูกเห็นไง
19:30มึงคิดว่าลูกมึงจะทราบ
19:31ซึ้งอ่ะ
19:32ห้า
19:33หุย
19:35นําเด้ว
19:37มันจะดีใจด้วยสัง
19:39ที่เห็นมือตาย
19:41มันไม่อยากให้ใครรู้หรือว่า
19:43พ่อของมันเป็นโจน
19:50ตอนนี้มึงทำอะไรกูไม่ได้
19:52มึงไอ้ชั่ว
19:54ไอ้คนไม่รู้จักมุ่นคุณคน
19:56มุ่นคุณอะไร
19:57มึงโทษอะไร
19:58กูนี่ไง
20:00ผู้มีเพราะคุณของมึง
20:02ถ้าไม่ได้กู
20:04มึงจะเป็นจอมโจนผู้ยิ่งให
20:05ญ่อย่างทุกวันนี้เหรอ
20:08กูเสียสลาก
20:10จงรักพักดี
20:11ยอมตายแทนมึง
20:13เพราะคิดว่ามึงรักพวกของ
20:16แต่ที่ไหนได้
20:17มีไง
20:20มึงหอบเอาสมบัติหนี้
20:22มึงปล่อยให้ทุกคน
20:23แล้วหงเหเล่นร้อนอย่างอำหมา
20:27คนทำจุมโจนแตกไม่ใช่กู
20:29แต่คือมึง
20:37กูจะแก้แขนให้พี่น้องทุกคน
20:40มึง
20:40มึง
20:56ได้ยิ่ง
21:11ئ่ย
21:12มึง
21:27ส่วนแก้
21:30มีไปซะ
21:33รัดจำไว้ได้นะ
21:35ว่าฉันชุดช่ายบุญคุณอว
21:37นแก้หมดแล้ว
21:41หลังจากวันนี้
21:43อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก
21:46ถ้าฉันเห็นแก้อีกทีนะ
21:50แค่ไม่รอดวันนี้นะ
21:53ไป
21:57ไป
22:33เดี๋ยวไฟ้ถูกจับแล้วทุก
22:34คน
22:34โอเค!
23:04หลบไปดี เดี๋ยวกัน
23:27ฮิว
23:32มาประกันตัวฉันเหรอวะ
23:34สิ่งหากว่าอยู่แล้ว เองต้องมา
23:36ช่วยฉัน
23:40ทำไมกูต้องช่วยมันด้วยวะ
23:42ก็...
23:43เราเป็นเพื่อนกันเนี่ย
23:45ตอนทีเด็กอะ
23:46ฉันไม่เคยช่วยแกตอนจมน้ำอย
23:47ู่เลยอะ
23:48จำได้ไหม
23:56ความทรงจำอะไรของมึงวะ
23:59สิ่งที่มึงต้องจำเนี่ย
24:01คือเราสองคนต่างกันมาก
24:04กูเป็นแมนธนรวจ
24:06แต่มึงเป็นโจร
24:09โจรแบบพวกมึง
24:11ก็ควรมีบ้านอยู่ในคุ
24:13เหมาะแล้ว
24:14ไม่ว่าที่มันก็ไม่ต้องใช้ม
24:17ัน
24:17จะได้เท่า és using more
24:17เล่น 알려fruit
24:20สุขตาม
24:21Yog identical
24:24ไม่ได้ทางเอียด
24:31DAVID
24:31เฮ้ย! หยุด!
24:40เจอไม่ได้ค่ะคน
24:44เจอไม่ได้ค่ะคน
24:50เสือไม่นี่ไปได้
24:52แต่เสือไฟให้ทุกพวกรองเมษาจ
24:54ับ
24:55เป็นที่จดจันไปทั่ว
24:57ตอนนี้ชื่อเสียงพวกรองเมษา
24:59ดังไปทั่วเจ็ดอันเพิ่ง
25:01เป็นลูกลักของพุ่มกลับส
25:02ุดๆ
25:04เขาลือกันว่าอีกไม่นาน
25:06ผู้กองเมษาคงได้เรื่องขั้นแม่
25:07สรวัส
25:10ว่าแต่แกอ่ะ
25:12ได้ถามเสือหมายไหม
25:14เรื่องพ่อของลูกจัน
25:16ฉันถามแล้ว
25:17แต่ดูเหมือนว่าเสือหมายไม่รู้
25:20เรื่องนี้เลย
25:24ฉันคิดว่าเสือหมายไม่ได้เป็
25:25นคนทำ
25:26แล้วถ้าเสือหมายไม่ทำ
25:28ใครไม่ได้เป็นคนทำว่ะ
25:37มีอีกเรื่องนึงฉันต้องบอกแ
25:38
25:40เรื่องอะไร
26:01มีอีกคุณคนมาหาแก
26:06ตะวัน
26:11มึงจะมาหาคุณทำไม
26:13คุณไม่ได้จะบอกคุณหรอก
26:17ฉันจะมาประกันตัวแก
26:28มันว่าอยู่แล้ว
26:30ว่าท่านชายต้องไม่ให้เสรอตอ
26:32บันตัวจริง
26:33แต่ไม่คิดว่า
26:34จะเป็นท่านชายด้วยการวงนะหรื
26:37อหน้า
26:37ตัวของธนาคารที่เราเคยไปป้นก
26:40ัน
26:41เหลือจะเชื่ออย่างจริง
26:44เฮ้ย เข้าค่อยกินก็ได้
26:45เดี๋ยวก็ติดคอตายกับ
26:50ฉันไม่ได้กินอะไรเหลือเหลือนน
26:51ี้มานานแล้ว
26:52ตั้งแต่ออกมาอยู่ที่ฟ้าย
26:55ก็อดมือกินมือ
26:59ขอบคุณท่านชายมากนะครับ
27:02ที่เลี้ยงข้าว
27:03เข้าประกันตัวผมออกมา
27:07แล้วแกคิดจะทำอะไรต่อ
27:12ฉันไม่ได้คิดว่าเลยครับ
27:16น่าจะไปตายออกดาบหน้า
27:27ฉันให้
27:30เอาเงินนี้ไปตั้งตัวซะ
27:34รับไว้เธอพี่
27:35รับไว้เธอพี่
28:06ต่อจากนี้
28:09ผมไปทำงานสุจริต
28:13เรียนด้วยรับแค่เป็นให้ได้
28:42นี่ได้เรื่องแล้วเหรอคะ
28:47แล้วพบกันนะคะ
28:48เดี๋ยวฉันออกไปเอง
28:51ค่ะ
28:53ค่ะ
28:54ค่ะ
28:54ค่ะ
28:58ค่ะ
29:12ค่ะ
29:13ขอสิสวยเยอะเลยนะจ๊ะ
29:15อุ๊ย
29:18ซอร่อยเขาสวยเนอะ
29:19เขาไปทำผมกันที่ไหนเหรอ
29:20มีร้านทำผมร้านดังอยู่ตรงนี้
29:22จ๊ะ
29:23อ่ะ
29:25ขอบคุณมากครับ
29:31อ้าว เขต
29:34มาตัดผมอ่ะ
29:35นี่ โอ้โห
29:36มากันหมดนี่เลยหรอ
29:39มีร้านอาหารแนะนำไหมคะ
29:41อ๋อมีครับ
29:42มีไว้เตรียวร้านดังร้านป
29:44ระจำผมเอง
29:45ทะนุน
30:10รถเรา Rivera
30:10ทางเจ้าของคับ
30:11เขาจำผู้ชายที่มากับคุณ Playing Pink
30:13ในคืนวันนั้นได้นะครับ
30:15ทั้งครู่มาที่นี่ด้วยกันบ่อยมา
30:17
30:17โจสเซ่น of Him
30:18กันทั้งเจ้าของคับ
30:19และทางเจ้าของ
30:20เป็น maneuvering
30:21จำผู้ชายคนนี้ได้แม่น เพราะอ
30:22าชีพของเขาครับ
30:24เขาทำงานอะไร
30:25เป็ดตำรวจครับ
30:27ตำรวจ?
30:28ใช่ครับ
30:29อืม และทั้งคู่ เคยแถ่รูปร่
30:32วมกันด้วยนะครับ
30:33อยู่ด้านไหนครับ
30:39พวกกองเมษา
30:49ทุกสอง
30:50ขอบคุณ
30:52ขอบคุณ
30:57คุณยำตาครับ
31:02ผมอยากจะถามอะไรคนหน่อยนะครับ
31:04ค่ะ
31:12ไม่มีอะไรเหรอครับ
31:15คุณพูดกับฉันได้นะคะ
31:18เรื่องท่านชายใช่ไหม
31:23ไม่ใช่ครับ
31:25ผมเคยหายชวนไปกินข้าวนะครับ
31:27ก็เราเพิ่งไปกินข้าวกันมาเอง
31:29นี่คะ
31:33ผมไม่ถึงยังกินชวนไปกินข
31:35้าวด้วยกันแค่คุณกับผมนะ
31:37ครับ
31:41งั้นไม่เป็นไรครับ
31:49ขอโทษนะครับที่พูดออกไป
31:51ผมคงไม่มีเวลาทำอะไรแบบนั้นหร
31:52อครับ
31:54เดี๋ยวผมช่วยครับ
32:03คุณไม่มีวันอยู่รัชการบ้าง
32:04หรอกคะ
32:06คดีของรบวีเป็นคันทีพิเศ
32:07ษนะครับ
32:08อาทีนี้ผมว้างแท่วันสุกต
32:09อนเย็น
32:11ถ้างนั้น
32:16วันสุกห้าโมงเย็น
32:19คุณมารับฉันพี่วางได้มั้ยคะ
32:24ได้สิครับ
32:26มันสุดผมไปตามครับ
32:28มึงยิ่งกู
32:50มึงก็จะไม่ได้หนังลูกจันไป
32:52เป็นเมีย
32:54แก้หมายความมาอย่างไรวะ
32:56ก็เพราะว่ากูมีทางที่จะทำให้
32:58หนังลูกจันมันเริ่มกับอ
32:59ีกละวีการ
33:01แล้วหันมาหามึงได้ยังไงล
33:03่ะ
33:23หน่วยมั้ยคะหม่มแม่
33:25เห็นตลนตลนออกนอกบ้านทั้งว
33:27ันเหรอ
33:29หนูรู้เหรอว่าฉันไปไหนมา
33:41รู้ก็ดีแล้ว
33:43จะได้ไม่ต้องปันหน้าหากัน
33:45ทำอย่างงี้กับลูกชายฉันได้ย
33:47ังไง
33:50ทำได้ยังไงเหรอ
33:51เรื่องนี้ Pling ไม่ได้ผิดคนเดียวนะคะ
33:53ม่าแม่ต้องไปถามท่านชาย
33:55ว่าทำแบบนี้กับ Pling ได้ยังไ
33:56
33:57ท่านชายไม่เคยรับ
33:58แล้วก็ไม่เคยสนใจמע Pling เลย
34:00เธอก็เลยทนไม่ใหว
34:03ต้องไปหาความสุขกับคนอื่น
34:08ทำไมถูกได้ Wrifl OM
34:09รู้สึกผิด ชอบชั่วดีอย่างน
34:11ี้แห้ว
34:12ทั้งทั้งที่ตัวเองเป็นคนผิด
34:14กลับมาโทษลูกชายฉัน
34:16ร้ายสามันสำนลึกสิ้นดี
34:19ก่อนที่ regardsแม่จะว่า Pingen
34:20ร้ายสามันสำนลึกดีเนี่ย
34:22เดี่ยวก็ต้องดูสภาพตัวเอง
34:24เพราะẳงแม่ deprivedมองที่ไง
34:26ในการต่อลูกชาย ให้ลูกชายข
34:28องหม่อแม่เนี่ย
34:29เป็นคนที่ใจหยามกับด้าน
34:31ใจแข็ง ไม่สำคัญเก็นมากกว
34:34่านั้นนะหม่อแม่
34:35ลูกชายของ ม่estar birie
34:37ไม่มือแม้แต่ของแมนас
34:39แก
34:39Background
34:42ทำไม
34:44เหมืоки แม่ร้มพิ zob มิมืออยู่
34:45คนเดียวเหรอ
34:47พิ้งก็มีเหมือนกัน
34:50นั่งพิ้ง
34:51พิ้งว่าเรามาเปิดออกคุยกันน
34:52ี่กว่า
34:53เพราะว่าในไหนเนี่ย
34:55เราสองคนก็เห็นทาดอดแท้ของก
34:57ันและกันแล้ว
34:58ทาดอดแท้ของแกคนเดียว gelsิ
35:00ฉันผิดหังแล้วก็เสียใจที่
35:02สุด
35:05เห็นโอคเห็นใจแกอเอนดูแก
35:07ตอนนี้ ความรู้สึกทุกอย่าง มั
35:10นได้หมดเส้นไปแล้ว
35:11ฉันมีแต่ความสมเพช และขยากข
35:14ยากในตัวแกที่สุด
35:16เหม่อ แม่ลองใช้สมองคิดดูอ
35:17ีกที่น่ะค่ะ
35:18ว่าถ้าคนครั้งนอกเนี่ย เขารู้
35:20ว่า
35:21สไฟของคุณหญิงสกลวันธ้
35:23องกับผู้ชายคนอื่น
35:24แล้วก็มีชู เขาคงโจทย์จัน
35:26กันให้ทั่ว
35:27ว่าคนบ้านนี้กินยากอนี่งกลก
35:30ในควายอ่ะ
35:31อินมังเผตย์พิน
35:33ผมแม่ต้องใจเย็นๆนะคะ
35:36พิ
35:36นาด้าน
35:45ฉันยอมตายสะดีกว่า
35:49ที่จะเลี้ยงงูเห่ายังแกกับแ
35:51ม่แกไว้ในบ้านของฉัน
35:54แกเก็บข้าวเก็บของแกนะ
35:56แล้วก็ของแม่แก
35:57แล้วก็ใสหวงไปจากบ้านของฉัน
35:59เลย
36:01ทันดีที่ชายลวีกลับมา
36:03ฉันจะเล่าให้เขาฝั่งทุกเรื่อง
36:06แล้วฉันก็จะไปบอกทนายให้มาฟ้
36:08องอย่าแกด้วย
36:13ออกไป
36:20อะไร
36:21จะไปไหนคะ
36:22ปล่อยฉันหนึ่งนะ
36:23พี่ไม่ปล่อย
36:46มันปล่อย
36:51สุดอะไรขึ้นเนี่ย
36:56รีบลิง
36:57แกทำอะไรของแกฮะ
36:59รีบไปตามหมอ
37:02ตามหมอมาเร็ว
37:04ไม่ต้องหรอกค่ะแม่
37:05จุดจบของคนสอดรู้สอดเห็น
37:08ไม่มีใครตายดีสักคน
37:11แกแบบความว่ายังไง
37:17แกจะทำยังไง
37:22ไม่ว่าคุณแม่จะชอบขนมที่
37:23ฉันซึ้งมาก
37:24คุณแม่
37:36แม่
37:36แม่
37:37แม่
37:38แม่
37:39แม่ค่ะ
37:40แม่
37:41แม่
37:42แม่ค่ะ
37:47ผมแม่เป็นอะไรค่ะ
37:49มัน Темkommenกับเรากล้องเอ่าไหมครั
37:50
37:50ผมแม่เป็นอะไร
37:52ฉันไม่รู้
37:52ไม่รู้
37:53ฉันมา kundaแม่ GORDONอยู่ต่ạงนี้ละ
37:54จนแม่
37:58ผมแม่
38:22แม่เป็นไงบ้างครับ
38:23ศรีษาของคุณหญิงสะกลวั
38:24นได้รับความกระทบประเทือนหนั
38:25กมากครับ
38:26ทำให้ไม่รู้แน่ชัดว่าท่านจะ
38:28ฝื้นขึ้นมาไหล
38:30แต่ถ้าฝื้นขึ้นมาหมอเองก็
38:32ไม่มันใจว่า
38:33ท่านจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได
38:34้ไหมครับ
38:35โอ้ ตายแล้ว
38:37คุณหมอ คุณหมายความว่า
38:40ที่หญิงจะเป็นอำมาภาสเหรอคะ
38:42ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เริ่
38:43มหมอมจะอยู่ยังไงแล้วไหมคะ
38:46โอ้ เวนกำทะแท้
38:50ขอเข้าไปข้างนี้ได้ไหมครับ
38:52เออ เชื่อตับสบายครับ
38:54หญิงไม่น่าเลย
39:07สุดพี่
39:33ตะวันใจ เน็น ตะวันไหร่
39:35มานี่
39:35ทำชาย
39:38กูดหมาย
39:39ถ้าทำอะไรไม่ให้ฉัน
39:41ถ้าอีกนังหม่อเหมือนฟื้น
39:42ขึ้นมา
39:43ชีวิตตรงนี้สองคนต้องผังแ
39:44น่แน่
39:45พิงว่า
39:47แล้วพอจะมีทางน่ะแม่
39:48เอกสารเนี่ย
39:53มันจะบอกว่าทิวไม่ได้โกหก
39:59ดังล้ำนาวพัดผ่านทุกเทม
40:03ัน
40:04ดังเต่าวันร้อนปันก็แค่
40:07วันวาง
40:08ตื่นขึ้นมาเช้าวันใหม่
40:11ฉันดีใจ
40:13ที่ตื่นมาเห็นเธอ
40:16จากคนรู้สึกแบบ
40:18ไม่เข้าใจ
40:21เพื่อนเป็นคนห่วงใจ
40:23ทุกครั้งที่เจอ
40:25ความสูกพันชังและเธอ
40:28เมื่อมทุกฝ้comp had
40:31ให้เรามาเจอกัน
40:37ดังล้ำนาวพัดผ่านทุกเทม
40:41ัน
40:42นางเต่าวันร้อนปัน
40:44ก็แค่วัน ๆ
40:46ความสูกพันชังและเธอ
40:49เหมือนทูกฟ้าทั้งหนดไว้ ให้
40:53เรามาเจอกัน
40:59ให้มันเต้าวันรอ
Comments

Recommended