ธาตรี ตอนที่ 4 (EP.4) วันที่ 16 มิถุนายน 2569

rewatchdrama

ธาตรี ตอนที่ 4 (EP.4) วันที่ 16 มิถุนายน 2569  Watch movies, series, and dramas from every corner of the world. Rewatch Global — your gateway to global entertainment 🌎🎥Rewatch Global brings you the best movies, TV shows, and dramas from around the world — all in one place.  Watch timeless classics, trending series, and international blockbusters anytime, anywhere.  From Hollywood to Korea, Thailand to Europe, we’ve got your favorite titles covered.  Stay tuned for daily updates, exclusive features, and the ultimate rewatch experience. 🌍✨Rewatch Global brings you the best movies, TV shows, and dramas from around the world — all in one place.

Transcript

00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว

00:03ไป

00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย

00:19คุณราจิตถูกรอบทำไร

00:22ครับ

00:23ผมไม่เห็นหน้า

00:25แต่เป็นคนในบ้านสมสองแสงแน

00:27่นอน

00:29คงรากตอนที่ได้จิตจะออกไปดู Govern

00:30B embarrassment

00:31ก็ไม่ได้วางแผนรวมน่ะ

00:33คนข้างนอกไม่รู้แน่

00:35แล้วคุณช่วยผมช่วยอะไร

00:38ผมจะเอาค่องไปแจ็กคนงาน

00:40ระหว่างนั้น

00:41ในอำเพรย์ก็เอาตำรวดเข้า

00:42ไปขนบ้านพักคนงานได้เลย

00:46ยังไงคนร้ายก็ต้องทิ้งหล

00:47ักฐานไปบ้านเลย

00:48แล้วคุณ์ทัตุหยิ

00:51คุณอย่าลืมว่าบ้านorงานไม่

00:53ใช่ครอบโอคคุณ

00:55ก็ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้

01:04ผมรู้

01:05แต่ในเมื่อผมต้องมาอยู่บ้านนี้แล

01:07้ว

01:10ผมต้องดูแลคนในบ้านให้ดูที่ส

01:12ุด

01:26ใครจับ

01:27ขอบคุณครับ

01:31เอาไปอันแบกก่ะท่ะ

01:32ขอบคุณ

01:39ขอบคุณ

01:42ขอบคุณ

01:49ทำอะไรกันอ่ะ

01:50ไม่สิค่ะ

01:51คนงานมาทำอะไรกันเดียวๆ

01:54อะไรขึ้นเหรอตะ

01:55อ๋อ

01:55คุณตาที่เอาข้างมาเจ๊ครับ

01:57โอ๋อ

02:04ช่วงสงครามขนาดนี้ก็ยังจะ

02:06มาแตกของชาวบ้าน

02:08สิ้นเปรื่อง

02:10ใช้สมองหรือใช้อะไรคิด

02:12ก็อย่างว่าน้อง

02:14ของอะไรที่มันได้มาง่ายๆ มันก็

02:16เลยไม่เห็นคุณค่า

02:18แม่พี่เพคะ

02:20ตอนนี้ทุกคนก็ลำบาบ

02:21ช่วยกันเล็กๆน้อยๆ ไม่เป็นไร

02:23หรอกค่ะ

02:24อย่า

02:33คนในทุกครับ

02:35ครับ

03:05เจอของกลังไหม

03:06ไม่เจอเลยครับ

03:07พี่ผ่าต่อ

03:08ครับ

03:09ผ่อนให้ทัว

03:15ทัว

03:17ทัว

03:17อ่ะ อ่ะ มันดี ค่ะ มันดี ไ

03:30อ้ก่ะ อ่ะ มันดี ไอ้ สพอ อ

03:43่ะ เฮ้มใจ สักว่างอย่าง ครับ

03:49เจอที่ห้องไหน

03:50ห้องเขาไหนทุกกับ

03:59เจอรับทานแล้วครับ

04:09ทำไมตำนวนมาแต่มบ้าน

04:12อาจจะเป็นเรื่องคนรายที่ทำรายละ

04:14จิตก็ได้นะคะ

04:15เจอที่ไหนครับ

04:15ห้องพักคุณงานที่อยู่ท้ายสุ

04:17ดครับ

04:23ห้องในสุดเป็นห้องของใคร

04:24ห้องไอ้ว้ครับ

04:26พี่ไว้...พี่ไว้

04:29แล้วไว้อยู่ไหน

04:30นี่ครับ

04:32แหละที่อยู่ตรงนี้

04:34ตามหาไว้เร็ว

04:47มาแล้วเหรอไอ้ว้ย

04:53แก้ไปไหนมา

04:57คุณรับจิตหายตัวไป

04:59ระว่างขี่มาไปดูสวนยาง

05:00แม่จะให้ฉันไปช่วยหาเหรอ

05:06ดูแกไม่แปลกใจเลยนะ

05:10แม่สงสัยฉันก็พูดมาตรง

05:11ๆเถอะ

05:16ฉันหวังว่าฉันจะสงสัยผ

05:18ิดแล้วกัน

05:20ทำไมเองทำแบบนี้

05:21ไอ้ว้ย

05:23ไอ้ว้ย

05:23ทำไม.. 했어요

05:27ทำไม...

05:29อาจจะเป็นเลย เข้าใจผิดได้นะคร

05:30ับ บทรient

05:33เข้าใจผิดอัน sorta

05:35หลักฐานก็ขาตาขามือตรรว

05:37จขนาดเนี้ย

05:38อยู่มาตั้งนานไม่สำนึกบุญคุ

05:39ณ

05:40มาทําล้ายคนในบ้าน

05:42ไพี่ตรรวจนั้นล่าความเข้า

05:43คุ้บไปเลย

05:46พี่เพ防คะ

05:47แค่นี้บังอนก็เสียใจมากพ

05:49่ออยู่แล้ว

05:49เห็นใจหัวออกคนเป็นแม่หน่อย

05:51สิคะ

05:52เป็นแม่คนสิ ยิ่งต้องคิด

05:55สั่งสอนลูกยังไงฮะ

05:57ถึงปล่อยให้ลูกทำตัวชั่วช

05:58ั่วแบบนี้

06:03เฮ้!

06:21เฮ้!

06:22ไอ้วัย!

06:23ใจยอมเมอบตัวกับรวจซะ

06:25โทษหนักใจได้เป็นเบา

06:32เฮ้ย!

06:37อุธาตุ๊ย!

06:39ไม่เป็นไรหรือเปล่า

06:40ไม่เป็นไรครับ

06:41รีบตามไปเลยครับ

06:41มิสชั่วหนีเลยไว

07:01ยังไงก็หนีให้พ้นหรอก

07:14เจ้าเจ้าเจ้าเจ้า!

07:33ตอนนี้ สุดท้าย ชีวิต

07:36ที่นี่ ชีวิต

08:25เฟื้นซะที

08:29เฮ้ย

08:29อีกลูกช่วย

08:32ทำไม

08:36ทำไม

08:37ฉันบอกแกแล้วใช่ไหม

08:43ว่าอย่าสร้างเรื่อง

08:45ไม่รู้จักสำหรืดปุ่นคุณ

08:47ที่คุกกระเอาหัว

08:48แกทำทำไม

08:52แกบอกแม่แกซีน อัropolisทำทำไม

08:55ข้าออนพยายังนั้นค่ะ

09:02เข้ามาสำควรโดนไง

09:29กับนาย

09:44พี่ไวยมาทำลายฉันทำไมคะ

09:47ฉันไม่เคยทำอะไรให้พี่ไวยเลยนะคะ

09:52แล้วนี่ก็ไม่ใช่ของแรกด้วยใช

09:53่ไหม

09:56หมายความว่ายังไงคะ

09:58ไม่ใช่ครั้งแรก

10:00ก็ตั้งแต่ที่ผู้พันการมูด้

10:02ามาค้นบ้านแล้ว

10:03เต็นไปไม่ได้เหรอ

10:05ที่ผู้พันจะมาเจอจงบ้านเรา

10:06หากไม่มีใครปากโบงไม่บอก

10:22นาลี

10:33คิดณ์

10:34เป็นสี่มือพี่วัยจริง ๆ หร

10:35อคะ

10:36ใช่

10:37ฉันเป็นคนบอกผู้พันการมูด้

10:39าเอง

10:39ว่ามีทะหารแม้ริกา

10:41เข้ามาในบ้านสมส่องแสง

10:44แล้วจันทำไม

10:45ต่อให้เราจริงถูกจับหรือ

10:47ว่าตาย

10:47ก็ไม่เห็นว่าแกจะได้ประโยช

10:48น์อะไร

10:50เว้นแต่ว่าแกรับงานมาอีกท

10:52ี

10:52มันอยากมาดูถูกกู

10:54คนอย่างกู ไม่เคยรับงานใคร

10:56กูทำเอง

10:57ก็กลับไปที่จุดเดิม

11:04แกทำไปทำไม

11:06นั่นสิคะ

11:08เราไม่เห็นเกี่ยวกันเลย

11:10ทำไมจะไม่เกี่ยว

11:11ฉันจะเกี่ยวกับคุณสมมากกว่

11:12าพวกแกสะอีก

11:15เพราะฉัน

11:16คือลูกของคุณสม

11:17แย่ไหม

11:22ไม่

11:22company

11:23เก่งตัดลาบหรือ

11:24มันไม่ต้องมาขาดคันแม่กู

11:26มันกูเิอเป็นเมียน้อย

11:28แต่กูก็เป็นลูกของคุณสม

11:29นี่

11:32ถ้าเป็นความจริงอย่างที่พี่

11:33ไวว้ว่า

11:35ฉันแบ่งสมบัดให้ก็ได้ค่

11:36ะ

11:37เพราะฉันก็ไม่ชอบเอาเปลีย

11:38บใคร

11:43ไม่ต้องรอคากุลจิต

11:46ฉันผิดเอง

11:49ที่ปล่อยไอ้วัยมันคิดแบ

11:50บนั้น

12:01ฉัน

12:03คือเมียนรับรับของคุณสม

12:06แต่ไอ้วัย

12:08ไม่ใช้ลูกชายแท้ ๆ ของคุณสม

12:10ค่ะ

12:12แม่

12:16เรื่องจริงกันเป็นอย่างไรคะแน

12:17่ครับ

12:19คุณสมเป็นหมัน มีลูกไม่ได้

12:21เหรอคะ

12:23ไม่จริง

12:28คุณแม่เป็นคนยอมรับกับฉ

12:28ันเองอ่ะ

12:31ที่ฉันปล่อยให้แกกินแบบน

12:33ั้น

12:35เพราะแม่ไม่อยากให้แกสนใจห

12:36รือพ่อแท้ ๆ ของแก

12:39เพราะถ้าแกรู้ความจริง

12:41แกอาจจะไม่มีความสุขกับช

12:42ีวิตไปตลอดก็ได้

12:47ตอนนั้นแกพึงเกิดได้ไม่กี่เด

12:49ือน

12:50พ่อแกก็ไปค่าคนตาย แล้วก็หนี

12:52ไป

12:57ใช่

12:57พี่จ๊ะ ขอน้อมผมก็ป่องนึงจ

13:08้ะ

13:09ฉันไม่ขายของให้เมียคตกร ออก

13:11ไปเลย

13:12ใช่ แค่มายืนหน้าร้ายมันก็ไป

13:14เสนียดแล้ว

13:15ออกไปเดี๋ยวนี้เลย

13:16หัวแกใช่ไหม

13:18พี่เดินตำรวจประกาศจับอยู่

13:20ตอนนี้

13:20ออกไปเลย ไป

13:22อุ้ย ไป ออกไป

13:24ไป ออกไป

13:25ไปเลย ไป

13:36เธอรู้ใช่ไหม

13:37ว่าฉันเป็นใคร

13:40ค่ะ

13:42เสร็จทีใหญ่ของภูเกต

13:44ใครบ้างไม่รู้จัก

13:46เธออยู่ที่นี่ลำบาง

13:48ไปทำงานที่บ้านฉันไหมล่ะ

13:52แต่ผัวฉันเป็นข้าตกร

13:56แล้วร่อนเป็นข้าตกรหรือเป

13:57ล่า

14:01ไปอยู่ที่บ้านฉันเธอ

14:10ถ้าไม่ได้คุณสมช่วยเอาไว้

14:13ทั้งแก แล้วก็ฉัน

14:15เขาออกตายข้างถนนไปแล้ว

14:22ค่ะ

14:23ขอคุดนะครับ

14:34พ่อฉันเป็นข้าตกรเหรอ

14:38นี่แหละคือเหตุผล

14:39ที่ฉันไม่บอกความจริงกับแ

14:41ก

14:42แกต้องเสียใจมากๆถ้ารู้คว

14:44ามจริง

14:51พี่ไว้คะ

14:54ไม่เป็นไรนะคะ

14:56ถึงรู้หรือไม่รู้

14:58แต่สิ่งที่ไว้ทำก็ถือว่า

14:59เป็นความผิด

15:03ผมคงต้องดำเดินขดีตามคุดให

15:05ม่

15:23แต่

15:23ทำไมนารีต้องเอาผิดพี่ไว้ด้

15:25วยนะคะ

15:27แล้ว奇怪

15:27ในเมื่อราจิตเป็นคนโดนทำร้

15:29าย

15:29แล้วราจิตก็ให้เอาพิว้ายแล

15:31้วด้วย

15:31ผิดก็ต้องว่าไปตามความผิด

15:34ต้องให้ต Wednesday ตายก่อนหรือไง

15:36ถึงจะให้ไว้มารับโทษ

15:39ก็พี่ไว้สํนึกผิดแล้ว

15:41นาหรือเอาผิดพี่ไว้เลยนะคะ

15:46ที่ฉันทำก็พอเป็นหวง

15:48فيไม่ความดี

15:50รั้งมันได้ใจแล้วทำร้ายเธอข

15:51ึ้นมาอีกจะทำไง

16:02วันนี้ไม่มีอะไรแล้ว ตรับกันได

16:04้

16:13ไหนอำเภอคะ

16:14ครับ ประจิต

16:20เอ่อ...คือ...

16:23เริ่มที่ไวนะคะ

16:25รับจิตมีอยากจะเอาเรื่องเขา

16:28คือว่า

16:29รับจิตไม่อยากทำเรื่องเลยให้เป็น

16:31เรื่องใหญ่นะคะ

16:34คุณทาตรี ว่ารี Д.. บ Staff ค่ะ ว

16:35่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน

16:40เหรอค่ะ

16:42ครับ

16:43ผมขอนитวก่อนนะ

16:45ค่ะ

16:47erfahren

16:55นารี น่ะ นารี

16:56นารี ไม่เอาเรื่องที่ไว

17:08เราบอกราจิตทำไมคะว่าเจาเรื่องท

17:10ี่ไว

17:10แบบนี้เนี่ยมันแกร้งคัน

17:11จะชัดเลยนะคะ

17:16ก็เธอชอบใจดีช่วยคุณอื่น

17:18ไปหมด

17:19ฉันก็ต้องสอนให้เธอรู้บ้าง

17:20ว่าบางครั้งความใจดีมันก็

17:22เป็นภายตัวเธอได้เหมือนกัน

17:34นาออน พี่ไว จะไปไหนกันคะ

17:39ถึงคุณรัจจิตกับคุณทา

17:40เตรย์จะไม่เอาผิด

17:41แต่เราสองคนไม่มีหน้าอยู่ที่นี่ต

17:44่อเหรอคะ

17:51ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เรื่องแค่นี้

17:53เอง

17:54นาออนก็ทำงานดี

17:56พี่ไว ก็ช่วยงานรัจจิตตามท

17:58ี่คุณตาบอกมาโดยตลอด

18:00ให้เรื่องมันจบลงตรงนี้เธอนะคะ

18:04ขอบคุณมากครับ

18:06แต่ให้พวกเราไปเธอครับ

18:08ถึงคุณสองคนจะไม่ติดใจอะไร

18:09แต่ผมเชื่อว่าคนอื่นในบ้านคง

18:11ติดกันไปแล้ว

18:20งั้นก็เดินทางให้ดีนะ

18:22ถ้าว่าไหนลำบากก็จะลืมรึ

18:23ถึงกัน

18:35ฉันมีไม่มาก แต่แกก็เอาติด

18:37ตัวไว้

18:47อืม ลับไป

18:50ขอบคุณมากนะครับ

19:07คุณทาตรีอุปคุณราจิต

19:08เป็นคนดีกันทางคู่

19:11แม่งไงก็ระวังคนในบ้านนี้

19:12ไว้หน่อยนะครับ

19:16สมบัดของบ้านเนี้ย

19:18มันต้องคำสาบ

19:22ต้องคำสาบเลยหรอ

19:25พุณลองไปอ่อนเสม 나가 for this

19:26คุณหมาสมุดมันทือคุณศม

19:27ดูก็ได้ครับ

19:28เราจะเข้าใจเรื่องทั้งหมดเอง

19:31ผองคออกก่อนล่ะครับ

20:01สวัสสวัสดิ

20:26ทางมาราย

20:33ผมก็มาล่างหาสมมุติบันทึ

20:34กของรุ่งโสมอยู่นะครับ

20:54ของใช้ส่วนตัวของคุณโสม จะ

20:56เก็บไปในนี้

20:57ถ้าไม่ได้คิดจะแต่ต้อง

21:00ขอบคุณครับ

21:01ไม่ต้องหรอก

21:03คุณเป็นหลานควรจะเก็บไปอยู่แล

21:05้ว

21:06ฉันไปแล้วนะ

21:34เพิ่งไม่ว่านะครับ

21:54ก็คิดจะแต่ตัวจะต้องคุณ department

22:02ไม่เคยจะหายไปจัดใจเลย

22:06โดยเฉพาะเรื่องที่ฉันใส่คว

22:08ามแม่ส่วง

22:09น้องสาคนเล็กของฉัน

22:11ว่าเป็นลูกชู้

22:14จนแม่ส่วงต้องออกจากบ้านไป

22:16ตกรกรรมน้ำบาง

22:18ฉันได้แต่หวังว่า

22:20หลานทาตรีลูกของแม่ส่วง

22:23จะให้อภัยหลุงคนนี้

22:28เอามาสิ

22:40พี่

22:40เออ

22:41ฉันลืม

22:43ลืมไปว่าฉันนัดกับชั่งทำ

22:44ผมไว้

22:45ฉัน ฉันไปทำผมก่อนนะ

22:49จะได้เป็นไหนครับพี่เพียทาย

22:51หัน

22:57นี่ แสดงว่าหล่อนทึกทักเอ

22:59าเองทั้งหมดเลยใช่ไหมแม่เพียท

23:01าย

23:02ที่ไปก่าวหาว่าย้ยส่วงน

23:03่ะเขาเป็นลูกชู้

23:05อ๋อ

23:06ดีนั้นเนี่ย

23:07ที่ฉันไม่หล่งเชื่อคล้อยตาม

23:09หร่อน

23:10ฉันกลับจะไปทำร้อยคนดีๆอย่าง

23:11พ่อทาตรีสแล้วเนี่ย

23:13อ๋อ ยอนขี้กันเลยเนอะ

23:18ต่อไปนี้

23:19ใครพูดถึงแม่ผมเสียหาย

23:21ผมจะฟ้องให้หมด

23:24เพราะฉะนั้น

23:29ใครจะหาเรื่องผมเรื่องนี้อีก

23:31ก็เตรียมตัวเตรียมเงินไว

23:33้จ่ายผมได้เลยนะครับ

23:42ฉันจัดการเรื่องที่เขาหาว่า

23:44แม่แกไปลูกชู้ให้แล้วนะเว้ย

23:46ตอนแกกลับมาก็คงไม่ต้องหง

23:47เรื่องนี้

23:49กิปกิปีผ่ายแล้วมาพู้เก็ด

23:50ซะพีจลิวะ

23:55เพื่อนเราเนี่ย

23:56เก่งจริงๆเลย

23:57หนูบอกแล้ว

23:59ว่าเพื่อนหนูก็ไม่ธรรมดา

24:04แต่เพราะเพื่อนกับเราแทนแทน

24:06ทำให้แม่ได้พurnจ膜ม próximoที่ก่อน esf

24:08�

24:08เน hospital

24:10หนูก็อยากเจอเมเต้ยยอมเผี่ย์อย

24:14ู่แล้วเนี่ย

24:17แม่ก็อยากเจอ

24:19แม่อยากจะขอบคุณเข้ามากหรื

24:20อเกิน

24:22ขอบคุณ

24:53เอามาสิ

25:02โฮ นี่งานรีเยอะขนาดนี้เลยเหรอ

25:04คะ

25:05นี่รัจจิตว่างงานรัจจิตเย

25:07อะเหรอนะคะเนี่ย

25:13ฉันหนึ่งถากไหมว่าจะขายโบร

25:15ธิษัตร์แยกiggleด้วยบ้างไหม

25:19พี่จะชวนทะเลอะกันอีกแล้วใช

25:20่ไหมคะ

25:22ฉันไม่ได้ชวนทะเลอะ

25:23ฉันพูดความจริง

25:24งานย่อยแยกขนาดนี้

25:26ฉันไม่ห่วงรวบเธอจะเหนื่อย

25:28ไหนจะคนในครอบคลัวที่หวังแต

25:30่มรดกอีก

25:32นรีคะ

25:33คนที่เขาคิดหวังมรดกเนี่ย

25:35ยังไงเขาก็หวังค่ะ

25:37แต่บริษัทก็เป็นชื่อเรา

25:38ที่ดินก็เป็นชื่อเรา

25:40ไม่มีใครย่างเป็นจากเราได้เหรอ

25:42ค่ะ

25:42ที่ราจิตทำอยู่ทุกวันนี้

25:45ก็เพื่อรักษาสมบัติของคุ

25:46ณตาค่ะ

26:05เก่งมาก

26:09นี่...

26:11ชมไม่ใช่ประชดใช่ไหมคะ

26:14ชมสิ

26:17ฉันเห็นแล้วว่าเธอตั้งใจจะ

26:18พิสูตัวเอง

26:21ต่อไปฉันจะไม่พูดเรื่องขายสม

26:22บัติ

26:24ชมสิ

26:25ชมสิ

26:26ชมสิ

26:28ชมสิ

26:29ชมสิ

26:30ชมสิ

26:43ชมสิ

26:46ได้ค่ะ นาลี

26:54แม่ๆๆๆๆๆๆ

26:56มียินให้กันด้วย

26:57ไหนบอกว่าเกลียดเขานัก เกลีย

26:59ดเขาน่าไม่ใช่หรอ

27:00มีใช่สะน่อย

27:03รู้ตัวก็ดี เพราะว่านาลีของ

27:05เธอ

27:06ขอจองนะ

27:08ตื่นครับเพื่อน

27:09เลิกฟังกันวันสะๆๆได้แล้

27:11ว

27:11พล้ายว่าฉันฝัด

27:12ฉันจะทำให้ฝันนี้เป็นจริง

27:15นาลีนะของฉัน

27:17ของฉัน

27:18ของฉัน

27:18ฉันของฉัน

27:19พอเลยทั้งคู่อ่ะ

27:22หาไปด้วยข้างหลังสิ

27:24อะไร

27:41พี่ขะจร

27:45คุณ

27:45วันดอกไม้สีขาวท่านคำขอโ

28:01ทธครับ

28:06ครับ

28:33บอกแหวะไงคะว่าให้พูดมาตร

28:33งตรง

28:33ถ้าหัวใจเราอยู่กับใครสักคน

28:40บอกแล้วอย่างไรคะ ว่าให้พูดมาต

28:41รงตรง

28:42รู้ว่าพี่ท่อร์มมีเร steps

28:44เพิ่งautresfill scared

28:57สงสัยต้องมีเรื่องอะไรไม่ดีเกิ

28:59ดขึ้น

29:01ตัวจิตอย่าพูดอย่างนั้นสิ

29:02ครับ

29:03พี่ก็เพิ่งรู้สึกตัว

29:06ว่าคนที่พี่รักจริงๆ

29:15คือใคร

29:25พี่เลือกกับสุดาษ์แล้วนะ

29:28นี่คือความจริงใจ

29:30ที่พี่อยากให้รัจจริงรู้

29:53คุณท่าทุวี

29:55คุณท่าทุวีครับ

29:58คุณท่าทุวีครับ

30:04ข่าวเดียวมาก

30:05คุณสนใจเปลี่ยนจากทนายไปอยู่

30:07ฝายขาวกลองไหมครับ

30:08ไม่ใช่เรื่องร้อนเล่นนะครับ

30:10คุณมีสักเป็นน้าของรัจจิ

30:11ต

30:11คุณไม่เป็นห่วงเธอบ้างหรื

30:12ออย่างไร

30:14ห่วง

30:15เรื่องอะไรครับ

30:16คนรักเก่ามาขอคืนดี

30:18รัจจิตอาจจะดีใจก็ได้

30:19ตอนนั้ดคุณต่อ

30:20แต่บ ook คุณจะห่วงรัจจิตมาก

30:21เลยนะครับ

30:24ทางๆที่ไม่ได้เป็นยาดเลยด้วยซ

30:25้ำ

30:29อ๋ weighted

30:29รัจจิตฉันก็ไม่หน้าเลยถ้า

30:31เป็นฉันนะ

30:33ว่าไงคะสองเสร pillars

30:36จะไปฉล่องที่แน่ด้วย

30:37ผมจะได้เต็มตัว

30:41ฉล่องอะไรเหรอsteech

30:42定

30:43เน้tle

30:43เอ้า...ก็เรื่องที่รัจจิตคือ

30:45หนีบคนรักเก่าไงครับ

30:47อุตสาห์ด้านโดนมหาหนึ่ง

30:48ภูเก็ด

30:49เป็นผมในใจอ่อนยวบเลยนะ

30:51เฮ้...แต่พวกเราไม่อ่อนค่ะ

30:53คนแบบนั้น...ไม่มีทางมาดีแน่

30:57เกิดไปหรือเปล่า

30:59หน้าตาเขาออกจะดี คงไม่แย่ข

31:01นาดนั้นมั้ย

31:02เฮ้...

31:04งารีมไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นะ

31:05สิคะ

31:06ถ้าอยู่...จะไม่พูดอย่างนี้

31:09หมูนก็ร้ายชายก็เหลว แต่ก็

31:12คุณ

31:14ที่ว่าหญิงร้ายชายเหลว เรื่อง

31:16กันเป็นอย่างไรหรอ?

31:23พี่คะตอนจะเลิก หรือจะครบกับใ

31:26คร

31:27ก็ไม่ได้เกี่ยวกับราจจิตนี้

31:28คะ

31:29เกี่ยวสิครับ

31:30เพราะราจจจคือคนสำคัญของ

31:31พี่

31:32พี่ไม่อยากคำผิดดีกแล้ว

31:34ถึงราจจจจะไม่ให้อภัยพี่

31:36พี่ก็ยอม

31:37แต่อยากให้ ลาจิตรู้ไว้นะ

31:39ว่าในใจพี่มี แต่ลาจิต

31:42นับตำabel หิมเกลินกัน

31:44ไม่มีวันไหนเลยที่ BBQ ไม่คิดถึ

31:45งลาจิต

31:46ไม่มีวันไหนเลย beyond...

31:48ที่พี่ไม่รู้สึกผิด

31:49พี่ข้าตรค่ะ

31:51ชื่อพี่ライ Moltมัbling

31:52이야기를 lifelong

31:52- ลาจิตami ปล่อย

31:53วววบกัน속า!

31:56- ให้โอกาช slowly P!

32:00- พี่ขอโทษ

32:01뭘โก่ ปล่อย prima

32:04โป่อยราจิธิตคะ

32:05โ repet... ตายแม่ราจิต

32:07เธอ...พาพูดชายเข้าบ้างจริง

32:09ๆ หรванนี่

32:09พี่ approximatelyพื้นเก่าราจิตค่ะ

32:15เขาแค่แวะมาเยี่ยม

32:17both a while

32:17오빠เผ่ยก็กลับเข้า

32:18หน้าเพขท้ายช่วยใช้คำพูดรี่

32:20ถูกด้วยนะคะ

32:22นี้...

32:23ราจิตจะเลยพี่ไปจริง ๆ หรอ?

32:25พี่ไม่รู้จ้าครjiที่นี่

32:25ให้พี่ครางที่นี่

32:27โอ้ย...

32:29นี่ ๆ

32:30มิ...นิ...ไม่ต้องเปลี่ยนคำพู

32:31ดแล้วมั้ง

32:33คืนน้ากก็ไม่ได้อยากจะว่าอะไรหร

32:34อกเพราะว่าตολ ๆ กันแล้ว irgendUp

32:38แต่อยากจะให้สองสารอสวนcart a on don and

32:41เพราะว่าหลานสาวคนโปรดถึ

32:44งขนาดเปิดประตูบ้านให้ผู้ช

32:46ายมาขอข้างคืนด้วย

32:56เลี้ย ถึงคือน้ำไปมีอะไรกับเพ

32:58ื่อนของคนรัก

32:59คนแบบนั้นแค่เอาเข้าบ้านก็

33:01เสนียดแล้ว

33:02จริงค่ะ คุณธ Francis

33:03พูดแล้วก็แ建ทรัจศิสไม่น่

33:05าใจอ่อนพาเข้าบ้านเลย

33:08ก็มันมานยะสาไทย

33:10ทำเป็นงองล gaanศิสกับไม่สะดวก

33:13รاهส่งห impossible

33:14หรือว่า เราจะไล่ต์เองเลยดีค

33:16่ะคุณธาษิส

33:17แจ้งความจับว่า บุกรุคไป

33:19เลยค่ะ

33:19เหลืมแบบเอง Logan เค้าเข้ามาเอง

33:22ขื่นทําแบบนั้นก็แจ้งคว

33:23ามเทชสิครับ

33:25อืม นั้น...เอาไงดีคะนารี

33:31ก็ไม่ต้องทำอะไร

33:32เรื่uitsมรัก ขื่นคนอื่นเข้าไปยุ

33:34่ง

33:35เกิดเขาดีกันหมาเลยนะครับ

33:37อื้ย นาจิตไม่ใช่คนแบบนั้น

33:39หรอกค่ะ

33:44จะหักอื่น ขื่นหักก็จlingsได้

33:47หักอะไร นี้ไม่หลุด สุดจะหัก

33:51สารพัฒตัดขาดประหลาดนัก

33:55แต่ตัดรักมีไม่ขาดประหลา

33:57ดใจ

33:58ไม่เคยได้ยินหรือครับ

34:00ผมว่าเราอยู่ไอ้เฉยดีกว่า

34:02อย่าไปยุ่งเรื่องเขาเลย

34:04ไม่ยุ่งไม่ได้ครับ

34:06ขึ้นปล่อยไปแบบนี้

34:07เท่ากับให้คุณด้วยจิตถูกห

34:08ลอกซ้ำนะครับ

34:12แม่ nice

34:16พายอะ

34:16แกล่าดาฉันเหรอฯะ

34:18แกป practice

34:20ราจิตไม่ได้ดาข่ะ

34:21เพียงแค่บอก

34:22ว่าถ้าราจิตผิดอะไร

34:24ก็ให้มารงที่ราจิตคนเดียว

34:26อย่าดึงคุณตาเข้ามาเกี่ยว skills

34:28เพราะคนที่ปิดมีบุญคุณคุ

34:30ณตา

34:30ไม่ได้มีแค่ราจิตคนเดียว

34:32แสนาเพทไทยเอง

34:34ถ้ faintาได้คุณตา

34:35ตอนนี้ก็ยังเป็นแม้งข้าข

34:36ายผัดบี่ dollars

34:37ไม่มีผิดที่ตลาดอยู่เลย

34:38อย่าทำอะไรเพื่อนฉันนะ

34:50ถ้าทำอะไรเพื่อนฉันถึงมันย่า

34:53피อีกไม่จบออกว่า

34:56ขึ้นเพธภาครับ ผมว่าจะยืมย

34:58็นก่อนนะครับ

34:59ถ้าเกิดอะไรขึ้นมา มันไม่คุ้

35:01มกันเลยครับ

35:05พี่ชั้น ไม่อยากให้นักลอดิตน

35:06ี่!, มันดูเสล SPEAK เสีย

35:07ฉันผิดอะไรไม่ทราบ

35:11แห่นี่

35:12ขนาดคนอยู่กันเต็มบ้านขนาด

35:14เนี้ย

35:14มันยังเอาผู้ชายมาข้างอ้างแ

35:16รมได้

35:17โหไป

35:18สมัยอยู่ปีนั่งเนี่ย

35:20จะขนาดไหนต้ะ

35:28เพราะคุณทะみวตะจอร

35:30คุณทำไม คุณทธิจต้องเสือมเส

35:31ียล่ะเดือดร้อน

35:33คุณมาทั้งไหน

35:35กลับไปทั้งนั้นเลยครับ

35:36ผมกับัดจิตเป็นเพื่อนกัน

35:38เพื่อนมาเยี่ยมเพื่อนผิดต어지อหน่ะ

35:40นี่คิดกันเองทั้งนั้น แล้ว concret

35:41ผมไปเหรอ

35:42บ้าอร่อยเปล่า

35:44นั่งที่ครับ

35:45ถ้าโดนหาเรื่องเราต้อง Bloomberg คงอ 듣

35:47วัย Heh น่าดู

35:49ถ้าอย่างนั้นเปลี่ยนเป็นไล่

35:51พี่เพทหายไปดีกว่ะ

35:52ทีเดียวจบ

35:57เก็กร้า Deutschland เค้า somebody

35:59ก็ผมไม่จะของบ้านคนละครึ่งกั

36:01บรัจจิต

36:02ทำไมจะころไม้ไม่ได้

36:03แถมพี่เพธรรา่ Jelly ก็มากินนอนท

36:05ี่นี่

36:05ตั้งarasตามเดียวก็ไม่เคยออก

36:08ผมจะเก็บว่าทําไมแหละครับ

36:09เพลือง

36:14ที่ฉันอยู่ที่นี่เนี่ย

36:15ก็เพื่อการไม่ให้คนช่วนเนี่ย ม

36:17ันมาผานสมบ่าของอาโซ

36:18อย่าคิดว่าฉันจะยอมถอยเพื่

36:21อนลีกทางให้แกงง้ายเลย

36:37พอเสียเปรียบก็รีบหนีเลย

36:39คนหรือปล่าไหล่เนี่ย

36:43เยี่ยมเลยค่ะกะลี

36:47ส่วนคุณ

36:50ผมจะให้นิดพาคุณไปส่งที่ลง

36:51แหลว

36:52จดลงตามนี้นะครับ

36:53คือผม

36:54พี่ขาตรค่ะ

36:57พี่ขาตรคงไม่อยากทำให้ราจิต

36:58ลำบากตายอย่างเมื่อกี้อีกใช่ไหม

37:00คะ

37:01ครับ

37:28เฮ้ค

37:29เฮ้ค

37:48เข้า

38:08จะมาขอบคุณ ฉันได้ช่วยเธอวั

38:09นนี้ใช่ไหม

38:12ถือว่าราจิตให้รังวัลได้

38:13ไหมคะ

38:17ฉันไม่ใช่ดอนโจทย์นะ

38:22นารีรู้เรื่องพี่ขจรแล้วใช่ไหม

38:30คะ

38:32อืม

38:35นารีว่าพี่ขจรจะอยู่ที่นี่อี

38:38กนานไหมคะ

38:43ที่นั่นพ็มอย่างไรหัว

38:47เธอก็เลิกง่อน แล้วก็ตามเขากล

38:49ับไปซิ

38:51ไม่ตรกนะคะ

38:52ฉันก็ไม่ได้พูดตรก

38:54เธอจะง่อนสงเกินงามทำไม

38:56ในเมื่อก็ชอบเขา

38:58ปากไม่ตรงกับใจ

39:00ปากไม่ตรงกับใจ

39:04ดิดิดิให้และจิดไม่ยอมจิ

39:06ดจริงด้วย

39:07ตอนอยู่ในฝ่าเธอว่ายังไง

39:10ฉันมีคนมาจีบเยอะแยะ

39:12แต่ฉันมองว่าได้สาระ

39:14ผู้หญิงไม่การศึกษานี้ตัวเ

39:15องได้

39:16แต่สนใจผู้ชายไปทำให้พ่า

39:21ไม่สนใจกับอกหักนี้เหมือนก

39:23ันล่ะ

39:27เชียงไม่ได้ถึงกับเดินหนีไ

39:29อ้เหรอ

39:39ไม่ใช่เกียดแล้ว

39:43ให้แล้วคืนมาลืนท้องเสียนะ

40:00ปากเสีย

40:01เป็นผู้ชายที่ปากเสียที่สุดน

40:03ี้โลก

40:03ทำไมคนแบบนี้จะต้องมาเป็นยาที่

40:05ใหญ่ฉันด้วย

40:09ดอนโจส

40:11นี่ ดอนโจส

40:13แม่จร้างดอนโจสด้วยขาตั้ง

40:14หนึ่งขา

40:15ไปกัดปากหน้าดีให้แม่หน่อยนะ

40:17คืนนี้แหละก่อนนอน

40:19กัดให้จมเที่ยวเลยเลย

40:21หลังแค้นให้แม่ด้วย

40:24เก่งมาก

40:25ไอ้...

40:32กุณจิตครับ

40:36คุณวิจารย์...คุณวิจารย์ม

40:38ีอะไรหรือเปล่าคะ

40:40ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับคุณจิ

40:41ตครับ

40:43ความอะไรค่ะ

40:52ผมชอบคุณจิตนะครับ

40:59ผมชอบคุณมานานมากแล้ว

41:01แต่ตอนนั้นคุณยังเด็กมากเกิ

41:03นไป

41:04ผมเลยรอให้คุณเรียนจบก่อน

41:06ตอนนี้ก็อยากพร้อมแล้ว

41:07เราผมก็ไม่อยากสวนเสียคุณไป

41:09ให้โอกาสผมนะครับ

41:19วิจารย์ก็เอากับเขาด้วยเหรอ

41:21อิชาณนะกำลังจะไปติดไฟ

41:23ก็เลยเห็นคุณธนายสรรภาพรั

41:25กกับคุณราจิต

41:26อุ๊ย...กว่านเจียบเลยค่ะ

41:29อุ๊ย...ตาย...ควบสองเลยหรือยยะ

41:33แรกล่ะเนอะ

41:35ปิดนอยยังไงมันก็ปิดไม่

41:36มิดหรอก

41:46แกกล่าไล่ฉันเหรอ

41:47ก็ผมไม่จะขอมากกว่าละครึ่ง

41:49กับละจิต

41:50ทำไมจะไล่ไม่ได้

41:51แถมพี่เพทไทยก็มากินนอนที่น

41:53ี่

41:53ถ้าสะตางเดียวก็ไม่เคยออก

41:56ผมจะเข็บไว้ทำไมล่ะครับ

41:57เปลื้อม

42:00ไงล่ะเนี่ย

42:05โอ๊ย...กลงไม่กินมันแล้ว

42:14พี่ฉันตักข้าวให้นะคะ

42:15ไม่เป็นไร ให้ฉันทำเอง

42:17มีงานเขาไปทำเถอะ

42:20แต่ก่อนไป

42:21ใช่

42:23จำไว้ด้วยว่างานหายาก

42:25ยิ่งช่วงสงครามยิ่งยาก

42:28จะทำอะไร

42:29ต้องคิดให้มากๆ

42:31เข้าใจให้ฉันพูดใช่ไหม

42:35ขอใจค่ะ

42:48คุณรักกับคุณรักจิตมาข

42:49อขึ้นดีหรือครับ

42:51พี่รู้ว่ามันคมไม่พอ

42:52กับความชั่วความเร็วที่พี่เค

42:54ยทำกับรักจิต

42:56แต่พี่อาจจะขออกก่ายอีกสัก

42:58ทั้งนะ

43:02สนิแรงแล้วเกิดนะคุณ

43:04prayer

43:11เออ คุณทาตีให้คนไปเรียบผมมา

43:14มีอะไรรึเปล่าครับ

43:16ฉันจะถามว่า

43:17เมื่อว่านี่ฉันให้แกไปส่งμέง

43:18ขจอทำโงแรม

43:20เป็นยังไงบ้าง

43:21เรียบร้อยดีครับ

43:22ผมทำตามадиคุณทาตีสั่งทุกอย่

43:24างเลยครับ

43:25ให้อาเยออัซงค่องโรงแรม

43:26จับตาดูเรียบร้อยแล้วครับ

43:34เรารู้ไหมว่า นายขาจรจะกลับเท

43:36พเมื่อไร

43:37ผมให้อาเฮียหลอกถามมานะครับ

43:39นายคนนั้นบอกว่า จะอยู่เรื่อย ๆ ไม่

43:41มีกำหนดเลยครับ

43:49มีงานก็ไปทำต่อเทพ

43:51ครับ

43:59เป็นข้าราชการ ลางานอันนาไม่

44:02โดนไล่ออกหรือวะ

44:07มันต้องเงียอะไร

44:08นี่

44:12หาใครช่วยดีวะ

44:19สี ผมมีเรื่องอยากให้คุณช่วย

44:21ช่วยสื่อประวัติคนที่ชื่อนาย

44:22ขาจร พิทักทิน

44:23ที่เคยเป็นข้าราชการชั้นผู้น

44:25้อยอยู่ที่ปีนั่ง

44:28นมีตรีคิดถึงช Albericit

44:30น้าราชการช็อดเลย

44:34มีอะไรมีอะไรมีอะไร

44:36มีอะไร

44:37catching ทำอะไรเงิน

44:38มีอะไร

44:39นี่ คุณณอะไร ทำบ้างอะไร

44:42ไม่อายคนใช้่ 법่ะนิบ้างหรือ

44:44ไง

44:45แกะก็แกะ เขียวก็ด Alto

44:48กําลังจะอาบน้าม ได้ยินเสี

44:50ยงก็เลยรีบมานี่ไง

44:52แล้ว...ร้องทำไมอ่ะ

45:01เธอทำอะไร

45:02ก็...ฉีกโทรเล็กของตรีนะสิ

45:06คะ

45:08มันจะก้าโทรเล็กมาหาเธออี

45:09กหรือเนี่ย

45:11ค่ะ

45:12แล้วฉันก็ฉีกพริงไปหมดแล้

45:13วด้วย

45:15คุณไม่มีทางรู้ว่าตรีอยู่ท

45:16ี่ไหนเด็ดขาด

45:17และคุณก็ไม่มีทางขวางเราได้ด

45:19้วย

45:20แต่เธอเป็นเมียชนะสิจัน

45:22แต่ฉันชอบตรี

45:25แล้วฉันก็อยู่กับคุณเนี่ย

45:26เพราะเงิน

45:27ถ้าทนไม่ได้ก็เอาเงินให้ฉั

45:29น

45:29ฉันจะเอาไปอยู่กับตรี

45:33ฝันไปเธอ

45:34เธอไม่มีวันได้เงินของฉันไป

45:36สวยสูงกว่ามันเด็กค่ะ

45:38แล้วอย่านึกนะว่าฉันไม่รู้

45:40ว่ายท้าเตรียมาไปตกปุ๊กได้

45:43อยากทำร้ายเทคที่หมูอยู่ที่ไหน

45:46恰 ฉลันไปซื้อมาหมดแล้ว

45:48ฉลันรู้ว่ามันอยู่

45:53เชียงใหม่

45:56นี่ คุณรู้ด้วยเหรอว่าติอยู่

45:58ที่เชียงใหม่

45:59แล้วชาตินี้

46:02ฉลันไม่มีวันย้อมให้เธอไป

46:03เยียบ

46:03เชียงใหม่ เ� DETlungs

46:05ขาด

46:05จับก regulation

46:06告訴人 มันสตรงดี

46:07ช่วงมีเฉอดรักร windshield ช่วยอีก

46:08เฉียบด 보여 พาบ

46:09clickedก็ไม่ได้ไงด่ะ ก็ปัสมั้น

46:10อันนี้ก็ accepting

46:13หืม...

46:19คำก็แก่ สมคำก็แก่

46:21เออ...

46:29ชื่อในขจรพี่ถักทิ่น

46:41เป็นคระชการฉันผู้น้อย

46:42เคยประจำที่ปีนั่ง

46:44แต่ฉันต้องการรู้ประหวัติมา

46:45กกว่านี้

46:46ไปสื่อมาให้ละเอียด

46:50อย่าหวงเลยครับ คุณผู้หญิง

46:52ผมจะสื่อให้ละเอียดยิต

46:54แล้วนำมารายงานคุณผู้หญิงให

46:55้เร็วที่สุดเลยครับ

46:57งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ

47:00สวัสดีครับ

47:12สู่ที่เป็นอยู่ตรงนั้น

47:13แม่ถวงกันตายุ่ง keychain

47:14ที่คุณผู้หญิง

47:14เร็วที่คุณผู้หญิง

47:17ที่แม่ถอยสไว้

47:52กลับกลับกลับ

48:12กลับ..

48:16กลับกลับ

48:19กลับ!

48:24กลับจะมากลับจากกลับพลาบ

48:41ที่สนแสเบียงให้องตั้ง

48:44ถ้าจะกลาบแบบนี้ เพราะมีคน

48:52คอยนุนหลัก

48:53ถ้าจะขุดร้าถอนคลรควรไง

49:00เหรอ มันหนักค่nimมัน

49:03ทั้งพล่อนทลอมฝินค้า早ract

49:05ขิ้นฝั่งขอบต delleที่มีати

49:10เราค่อยไปจัดการในคนที่อยู่เบื้

49:11องหลัง

49:12เราจะจัดการมันยังไงครับ

49:15มันอยู่ที่ไหนเร�ยังไม่รู้เลย

49:17ถ้าหรือ

49:18ผมเอา studies ผมไปทะรมบันแล้ว

49:26ถึงไม่รู้ที่ซ่อนหรือ

49:29แต่ก็มีวิธีทะรมมันได้นะ

49:30ครับ

49:39เฮ้ย

49:40เห็นเพื่อยอะไรแล้ว

49:42หยุดเช่งขึ้นการ

49:43หยุดม้า หยุดช่างคู่のでหยุ

49:46ด

49:46เม้ย

49:48มานี่ ๆ

49:49ขอแล้ว

49:50ฮัตรเจ rozp ไปปล่อยผม

49:53ขอสัตวนามอ רקอ система

49:54แล้วเต้าไปได้วะ

49:55พี่letteยมนาน

49:59นี่มันอะไรนะครับ แปะเชี่ยม

50:01ตลอด

50:07ไอ้บ้านนี่นะคะ

50:09หวงกล้างอยู่ได้

50:11ผมจะมาชวนคุณรัฐจิตไปเที่ยว

50:13มันก็มาขัด

50:15แถมที่ผู้จาแดกดันผมอีก

50:17แล้วแกมีสิทย์แอดมาชวน

50:19ฉันกับรัฐจิตเป็นคนรักก

50:21ัน

50:22แล้วแกเป็นใคร

50:23พี่คาตรคะ

50:25เราเลิกกับเรานะคะ

50:32จะยินเต็มสองหูแล้วนะ

50:35เชิญใสหัวเข้าไปได้แล้ว

50:37แกมมันก็แค่ลูกจ้างนะจิ

50:38ต

50:39อย่าสะเออ

50:40หยุด หยุด

50:42หยุดทั้งคู่นั่นแหละ

50:45ที่นี่ไม่ใช่สนามวย

50:47ถ้าไม่หยุดก็ออกไปจากบ้านท

50:49ั้งคู่เลย

50:57สาดด้วยนะคะป่า

50:58ได้ค่ะ

51:00ส่วนคุณสองคน

51:02ก็แยกกันเป็นรังอสติอาร

51:03มณ์

51:04ฉันจะให้คนคอยดูแล

51:09ไปค่ะคุณ

51:10ไปค่ะ

51:32ขอบคุณนะคะนารี่

51:36ไม่เป็นไรครับ

51:37เฮเลน

51:41เฮเลน

51:42ก็เฮเลนแห่งทรอยไง

51:44ผู้ชายยกทับมาทำศึกชิงนาง

51:47เหมือนเธอเลย

51:48น่าภูมิใจเนอะ

51:50นารี่มาโทษราจิตทำไมคะ

51:52ไม่ยุดที่ทำเลย

51:54เขาสองคนทะเลอกกันเอง

51:55ราจิตไม่ได้ทำอะไรเลย

51:58ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ยุดแยง

51:59ให้เกิดเรื่อง

52:00แต่เป็นความสิ้นคิดของผู้ช

52:01ายสองคนนั้นเอง

52:03อ้า

52:05แต่เธอเป็นผู้หญิง

52:07เวลาเสีย

52:08เธอก็เสียมากกว่าผู้ชาย

52:11ถูกไหม

52:18เรานารี่จะให้ราจิตทำยังไงนะคะ

52:21คุณวิจารณ์เขาก็เป็นธนายที่

52:22คอยช่วยดูแรงงาน

52:24แล้วพี่ขจรเขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิด

52:26จุๆจะให้ราจิตไล่เขาไปแบบ

52:28นั้นได้ยังไง

52:28งั้นก็ทนต่อไป

52:32นี่เป็นคำแนะนำที่ดีที่สุด

52:33แล้วใช่ไหมคะ

52:35งานรายจิตขิดเองก็ได้ค่ะ

52:38ตามสบายครับ

52:40ให้เล่น

52:42นาลี

52:43คุณฮาตี

52:44คุณฮาตี

52:46นายอมเผอฝากของมาให้ครับ

53:07คุณฮาตี

53:08คุณฮาตี

53:09คุณฮาตี

53:11คุณฮาตี

53:22ที่นั่นเวลาที

54:00นาลี ทำอะไรอ่ะคะ

54:02เฮ้ย

54:05ที่แหล่งจะทำแบบนี้

54:07ฉันไม่นห่วง

54:08เข้าใจไหม

54:11ก็ไม่แปลกใจ

54:12ที่เราจะเห็นหน้าคุณที่นี่ทุก

54:13วัน

54:13แล้วคุณต้องการอะไรกันแน่

54:15พี่ขอแค่ทรจิตให้ภัยพี่ก

54:16็พอ

54:19ที่สีให้นักสืบไปสืบมา

54:21ในขจรมีเมียอยู่คนหนึ่ง

54:23แต่ไม่ได้แต่งงานกัน

54:24มีใครอยู่หรือเปล่าครับ

54:27ผมมาหาควสิดาครับ

54:35เฮ้ย

54:37เฮ้ย

54:38เฮ้ย

54:41นาลี

54:42เฮ้ย

54:44ของชิงเกิน

54:45เฮ้ย

54:46เฮ้ย

54:48เฮ้ย

54:49เฮ้ย

54:52บาระฟน

54:54มีคนใจร้าย

54:56ใครมากไหม

54:57ที่ฉันต้องเจอ

55:00อยู่กับเธอ

55:02ว่าฉันรู้สึกดอดภัย

55:07ร้อนไว้หน้าที่ต้นฝ่าฝัน

55:10ใครสักคนที่ฉันไว้ใจ

55:15ไม่มีใครอีกแล้วแค่คนเดียว

55:20เฮ้ย

Category

Transcript

Comments

Recommended